1 Мојсеева — Битие

Јаков живееше во Хананската земја, земјата во која неговиот татко живееше како туѓинец.

Ова е семејното потекло на Јаков. Јосиф имаше седумнаесет години и го пасеше стадото со своите браќа. Беше со синовите на Вала и со синовите на Зелфа, жените на неговиот татко, а Јосиф му носеше на нивниот татко лоши гласови за нив.

Израел го сакаше Јосиф повеќе од сите свои синови, зашто му беше син роден во староста, и му направи шарена облека.

Кога неговите браќа видоа дека татко им го сака повеќе од сите нив, го замразија и не можеа мирно да разговараат со него.

Јосиф сони сон и им го раскажа на своите браќа, а тие уште повеќе го замразија.

Тој им рече: „Слушнете го, ве молам, овој сон што го сонив.

Ете, врзувавме снопови на полето. Одеднаш мојот сноп стана и се исправи, а вашите снопови се наредија наоколу и му се поклонија на мојот сноп.“

Неговите браќа му рекоа: „Зар навистина ќе царуваш над нас? Зар ќе ни бидеш господар?“ И уште повеќе го замразија поради неговите соништа и зборови.

Потоа сони уште еден сон и им го раскажа на своите браќа: „Ете, сонив уште еден сон: сонцето, месечината и единаесет ѕвезди ми се поклонија.“

Кога им го раскажа на својот татко и на своите браќа, неговиот татко го укори и му рече: „Каков е тој сон што го сони? Зар навистина јас, твојата мајка и твоите браќа ќе дојдеме и ќе ти се поклониме до земја?“

Неговите браќа му завидуваа, а неговиот татко го запомни тоа.

Еднаш неговите браќа отидоа да го пасат стадото на својот татко кај Шехем.

Тогаш Израел му рече на Јосиф: „Зар твоите браќа не го пасат стадото кај Шехем? Дојди да те испратам кај нив.“ А тој одговори: „Еве ме.“

Му рече: „Оди и види дали се добро твоите браќа и дали е добро стадото, па донеси ми вест.“ Така го испрати од Хевронската долина, и тој дојде во Шехем.

Еден човек го најде како талка по полето и го праша: „Што бараш?“

Тој одговори: „Ги барам своите браќа. Кажи ми, те молам, каде го пасат стадото.“

Човекот рече: „Заминаа оттука, зашто ги слушнав како велат: ‚Да одиме во Дотан.‘“ Јосиф отиде по своите браќа и ги најде во Дотан.

Тие го видоа оддалеку, и пред да им се приближи, се договорија да го убијат.

Си рекоа еден на друг: „Еве го сонувачот како доаѓа!

Ајде да го убиеме и да го фрлиме во една од овие јами, па ќе кажеме: ‚Див ѕвер го изеде.‘ Тогаш ќе видиме што ќе стане од неговите соништа.“

Но Рувим го слушна тоа и го избави од нивните раце, велејќи: „Да не му го одземаме животот.“

Рувим уште им рече: „Не пролевајте крв. Фрлете го во оваа јама во пустината, но не кревајте рака врз него.“ Тоа го рече за да го избави од нивните раце и да го врати кај неговиот татко.

Кога Јосиф дојде кај своите браќа, тие му ја соблекоа облеката, шарената облека што ја носеше.

Потоа го зедоа и го фрлија во јамата. Јамата беше празна, во неа немаше вода.

Потоа седнаа да јадат. Кога ги кренаа очите, видоа караван Исмаилци што доаѓаше од Галаад. Нивните камили носеа мириси, балсам и смирна, и одеа да ги однесат во Египет.

Тогаш Јуда им рече на своите браќа: „Каква корист ќе имаме ако го убиеме својот брат и ја скриеме неговата крв?

Ајде да им го продадеме на Исмаилците и да не креваме рака врз него, зашто тој е наш брат, наше тело.“ И браќата го послушаа.

Кога поминуваа мадијамските трговци, тие го извлекоа и го извадија Јосиф од јамата и им го продадоа на Исмаилците за дваесет сребреници. А тие го одведоа Јосиф во Египет.

Рувим се врати кај јамата, и ете, Јосиф го немаше во јамата. Тогаш ја раскина својата облека.

Се врати кај своите браќа и рече: „Го нема момчето! А јас, каде да одам сега?“

Тогаш тие ја зедоа облеката на Јосиф, заклаа јарец и ја натопија облеката во крвта.

Ја испратија шарената облека кај својот татко и рекоа: „Го најдовме ова. Погледни дали е облеката на твојот син или не.“

Тој ја препозна и рече: „Ова е облеката на мојот син! Див ѕвер го изел; Јосиф сигурно е растргнат.“

Тогаш Јаков ја раскина својата облека, стави грубо платно околу половината и долго време тагуваше по својот син.

Сите негови синови и ќерки станаа да го утешат, но тој не сакаше да се утеши и велеше: „Со тага ќе слезам кај својот син во светот на мртвите.“ Така неговиот татко го оплакуваше.

А Мадијамците го продадоа Јосиф во Египет на Потифар, фараонов службеник и заповедник на телохранителите.