Прескокни кон главната содржина

1 Мојсеева — Битие

Глава 41

  1. 1

    По две полни години фараонот сони дека стои покрај Нил.

  2. 2

    И ете, од реката излегоа седум убави и дебели крави и пасеа во трската.

  3. 3

    А по нив од реката излегоа други седум крави, грди и слаби, и застанаа покрај првите крави на речниот брег.

  4. 4

    Грдите и слабите крави ги изедоа седумте убави и дебели крави. Тогаш фараонот се разбуди.

  5. 5

    Повторно заспа и сони вторпат: ете, седум полни и добри класови израснаа од едно стебло.

  6. 6

    А по нив израснаа други седум класови, тенки и изгорени од источниот ветер.

  7. 7

    Тенките класови ги проголтаа седумте дебели и полни класови. Тогаш фараонот се разбуди и сфати дека било сон.

  8. 8

    Утрото неговиот дух беше вознемирен. Испрати да ги повикаат сите египетски маѓосници и сите мудреци. Фараонот им ги раскажа своите соништа, но никој не можеше да му ги протолкува.

  9. 9

    Тогаш началникот на виночерпците му рече на фараонот: „Денес се сетив на својата вина.

  10. 10

    Фараонот се разгневи на своите слуги и нѐ стави под стража во домот на заповедникот на телохранителите, мене и началникот на пекарите.

  11. 11

    Една иста ноќ и двајцата сонивме сон, секој сон со свое значење.

  12. 12

    Со нас таму беше еден млад Евреин, слуга на заповедникот на телохранителите. Му ги раскажавме соништата, а тој ни ги протолкува, на секого според неговиот сон.

  13. 13

    И како што ни протолкува, така и се случи: мене ме вратија на мојата служба, а него го обесија.“

  14. 14

    Тогаш фараонот испрати да го повикаат Јосиф. Брзо го изведоа од затворската јама; тој се избричи, ја смени облеката и дојде пред фараонот.

  15. 15

    Фараонот му рече на Јосиф: „Сонив сон, но нема кој да го протолкува. За тебе слушнав дека кога ќе чуеш сон, можеш да го протолкуваш.“

  16. 16

    Јосиф му одговори на фараонот: „Не сум јас; Бог ќе му даде на фараонот поволен одговор.“

  17. 17

    Тогаш фараонот му рече на Јосиф: „Во својот сон стоев на брегот на Нил.

  18. 18

    И ете, од реката излегоа седум дебели и убави крави и пасеа во трската.

  19. 19

    А по нив излегоа други седум крави, слаби, многу грди и мршави; никогаш не сум видел толку грди крави во целата Египетска земја.

  20. 20

    Мршавите и грдите крави ги изедоа првите седум дебели крави.

  21. 21

    Но и откако ги изедоа, не можеше да се познае дека ги проголтале; изгледаа грди како и порано. Тогаш се разбудив.

  22. 22

    Потоа во сонот видов седум полни и добри класови како израснуваат од едно стебло.

  23. 23

    А по нив израснаа други седум класови, суви, тенки и изгорени од источниот ветер.

  24. 24

    Тенките класови ги проголтаа седумте добри класови. Им го раскажав тоа на маѓосниците, но никој не можеше да ми го објасни.“

  25. 25

    Тогаш Јосиф му рече на фараонот: „Соништата на фараонот се едно исто. Бог му покажа на фараонот што ќе направи.

  26. 26

    Седумте добри крави се седум години, и седумте добри класови се седум години; сонот е еден.

  27. 27

    Седумте слаби и грди крави што излегоа по нив се седум години, а и седумте празни класови изгорени од источниот ветер ќе бидат седум години глад.

  28. 28

    Тоа е она што му го кажав на фараонот: Бог му покажа на фараонот што ќе направи.

  29. 29

    Ете, доаѓаат седум години на големо изобилство по целата Египетска земја.

  30. 30

    По нив ќе дојдат седум години глад. Сето изобилство во Египетската земја ќе биде заборавено, а гладот ќе ја опустоши земјата.

  31. 31

    Изобилството нема ни да се забележува во земјата поради гладот што ќе дојде потоа, зашто ќе биде многу тежок.

  32. 32

    А тоа што сонот му се повтори на фараонот двапати значи дека Бог цврсто го решил тоа и наскоро ќе го изврши.

  33. 33

    Затоа фараонот нека побара разумен и мудар човек и нека го постави над Египетската земја.

  34. 34

    Фараонот нека постави надгледници над земјата и во седумте плодни години нека собира петтина од родот на Египетската земја.

  35. 35

    Нека ја соберат целата храна од добрите години што доаѓаат и под власта на фараонот нека складираат жито во градовите и нека го чуваат.

  36. 36

    Таа храна нека биде резерва за земјата во седумте години глад што ќе дојдат во Египетската земја, за земјата да не пропадне од глад.“

  37. 37

    Овој предлог им се допадна на фараонот и на сите негови слуги.

  38. 38

    Фараонот им рече на своите слуги: „Можеме ли да најдеме човек како овој, во кого е Божјиот Дух?“

  39. 39

    Потоа фараонот му рече на Јосиф: „Бидејќи Бог ти го откри сето ова, нема никој толку разумен и мудар како тебе.

  40. 40

    Ти ќе бидеш над мојот дом и целиот мој народ ќе ги слуша твоите зборови. Само по престолот јас ќе бидам поголем од тебе.“

  41. 41

    Фараонот уште му рече на Јосиф: „Ете, те поставувам над целата Египетска земја.“

  42. 42

    Тогаш фараонот го извади својот прстен од раката и го стави на раката на Јосиф, го облече во облека од фино ленено платно и му стави златен синџир околу вратот.

  43. 43

    Нареди да го возат во неговата втора колесница, а пред него извикуваа: „Клекнете!“ Така го постави над целата Египетска земја.

  44. 44

    Фараонот му рече на Јосиф: „Јас сум владетел, но без твоја заповед никој нема да крене рака или нога во целата Египетска земја.“

  45. 45

    Фараонот му го даде на Јосиф името Цафнат-Панеах и му ја даде за жена Асенета, ќерката на Поти-Фера, свештеникот од Он. Потоа Јосиф тргна низ Египетската земја.

  46. 46

    Јосиф имаше триесет години кога застана пред египетскиот цар фараон. Потоа Јосиф излезе од присуството на фараонот и ја обиколи целата Египетска земја.

  47. 47

    Во седумте плодни години земјата раѓаше во изобилство.

  48. 48

    Јосиф ја собра целата храна од тие седум години во Египетската земја и ја складираше во градовите; во секој град ја складираше храната од околните полиња.

  49. 49

    Јосиф собра многу жито, како морскиот песок, сѐ додека не престана да го мери, зашто не можеше да се измери.

  50. 50

    Пред да дојдат годините на глад, на Јосиф му се родија два сина, кои му ги роди Асенета, ќерката на Поти-Фера, свештеникот од Он.

  51. 51

    На првенецот Јосиф му го даде името Манасија, зашто рече: „Бог направи да ја заборавам целата своја мака и целиот дом на својот татко.“

  52. 52

    На вториот му го даде името Ефрем, зашто рече: „Бог ме направи плоден во земјата на мојата неволја.“

  53. 53

    Кога завршија седумте години изобилство во Египетската земја,

  54. 54

    почнаа седумте години глад, како што беше рекол Јосиф. Глад имаше по сите земји, но во целата Египетска земја имаше храна.

  55. 55

    Кога огладне целата Египетска земја, народот повика кон фараонот за леб. Фараонот им рече на сите Египќани: „Одете кај Јосиф и направете што ќе ви каже.“

  56. 56

    Гладот беше по целата земја. Јосиф ги отвори сите житници и им продаваше жито на Египќаните, зашто гладот се засилуваше во Египетската земја.

  57. 57

    И од сите земји доаѓаа во Египет кај Јосиф да купат жито, зашто гладот беше силен по целата земја.