1 Мојсеева — Битие

Тогаш Јосиф не можеше повеќе да се воздржува пред сите што стоеја околу него и извика: „Изведете ги сите од кај мене!“ Така никој друг не остана со Јосиф кога им се откри на своите браќа.

Тој заплака толку гласно што го слушнаа Египќаните, а слушна и фараоновиот дом.

Јосиф им рече на своите браќа: „Јас сум Јосиф! Жив ли е уште мојот татко?“ Но неговите браќа не можеа да му одговорат, зашто се преплашија пред него.

Тогаш Јосиф им рече на своите браќа: „Приближете се до мене, ве молам.“ Тие се приближија, а тој рече: „Јас сум вашиот брат Јосиф, кого го продадовте во Египет.

Но сега немојте да се жалостите и да се обвинувате што ме продадовте тука, зашто Бог ме испрати пред вас за да зачува живот.

Веќе две години има глад во земјата, а уште пет години нема да има ни орање ни жетва.

Бог ме испрати пред вас за да ви зачува потомство на земјата и да ви го спаси животот со големо избавување.

Затоа не ме испративте вие тука, туку Бог. Тој ме направи како татко на фараонот, господар над целиот негов дом и управител над целата Египетска земја.

Побрзајте и одете кај мојот татко и кажете му: ‚Вака вели твојот син Јосиф: Бог ме постави за господар над целиот Египет. Дојди кај мене без одложување.

Ќе живееш во Гесенската земја и ќе бидеш близу до мене, ти, твоите деца, твоите внуци, твоите стада, твојот добиток и сѐ што имаш.

Таму ќе те хранам, зашто остануваат уште пет години глад, за да не западнеш во сиромаштија ти, твојот дом и сѐ што имаш.‘

Ете, вашите очи и очите на мојот брат Венијамин гледаат дека мојата уста ви зборува.

Раскажете му на мојот татко за сета моја слава во Египет и за сѐ што видовте. Потоа брзо доведете го мојот татко овде.“

Тогаш падна на вратот на својот брат Венијамин и плачеше, а Венијамин плачеше на неговиот врат.

Потоа ги бакна сите свои браќа и плачеше над нив. По тоа неговите браќа разговараа со него.

Веста се слушна во фараоновиот дом: „Дојдоа браќата на Јосиф.“ Тоа им се допадна на фараонот и на неговите слуги.

Фараонот му рече на Јосиф: „Кажи им на своите браќа: ‚Направете го ова: натоварете ги своите животни и тргнете во Хананската земја.

Земете го својот татко и своите семејства и дојдете кај мене. Ќе ви го дадам најдоброто од Египетската земја и ќе јадете од нејзиното изобилство.‘

А тебе ти заповедам да им кажеш: ‚Земете коли од Египетската земја за своите деца и жени, земете го својот татко и дојдете.

Не жалете за своите работи, зашто најдоброто од целата Египетска земја ќе биде ваше.‘“

Израелевите синови направија така. Јосиф им даде коли според заповедта на фараонот и им даде храна за патот.

На секого му даде по една нова облека, а на Венијамин му даде триста сребреници и пет нови облеки.

На својот татко му испрати десет магариња натоварени со најдобрите египетски добра и десет магарици натоварени со жито, леб и храна за патот.

Така ги испрати своите браќа. Кога тргнаа, им рече: „Не карајте се по патот.“

Тие излегоа од Египет и дојдоа во Хананската земја кај својот татко Јаков.

Му јавија: „Јосиф е сѐ уште жив и управува со целата Египетска земја!“ Но срцето му се вкочани, зашто не им веруваше.

Кога му ги кажаа сите зборови што им ги кажал Јосиф и ги виде колите што Јосиф ги испратил да го земат, духот на нивниот татко Јаков оживеа.

Тогаш Израел рече: „Доволно! Мојот син Јосиф е сѐ уште жив. Ќе одам да го видам пред да умрам.“