1 Мојсеева — Битие

Потоа Јосиф му заповеда на управителот на својот дом: „Наполни им ги вреќите со храна колку што можат да носат и стави ги парите на секого на врвот од неговата вреќа.

А мојата чаша, сребрената чаша, стави ја на врвот од вреќата на најмладиот, заедно со парите за неговото жито.“ Управителот направи како што му рече Јосиф.

Кога се раздени, луѓето беа испратени со своите магариња.

Тие излегоа од градот и уште не беа далеку кога Јосиф му рече на управителот на својот дом: „Стани, тргни по луѓето. Кога ќе ги стигнеш, кажи им: ‚Зошто вративте зло за добро?

Зар не е ова чашата од која пие мојот господар и со која претскажува? Зло направивте со тоа.‘“

Кога ги стигна, им ги кажа тие зборови.

Тие му одговорија: „Зошто нашиот господар зборува такви зборови? Далеку нека биде од твоите слуги да направат такво нешто!

Ете, парите што ги најдовме на врвот од своите вреќи ти ги вративме од Хананската земја. Како тогаш би украле сребро или злато од домот на твојот господар?

Кај кого од твоите слуги ќе се најде чашата, тој нека умре, а и ние ќе му станеме робови на нашиот господар.“

Тој рече: „Нека биде според вашите зборови. Оној кај кого ќе се најде чашата ќе ми биде роб, а вие ќе бидете невини.“

Тогаш секој брзо ја симна својата вреќа на земја и ја отвори.

Управителот пребаруваше, почнувајќи од најстариот и завршувајќи со најмладиот. Чашата беше најдена во вреќата на Венијамин.

Тогаш тие ја раскинаа својата облека, секој повторно го натовари своето магаре и се вратија во градот.

Јуда и неговите браќа дојдоа во домот на Јосиф, каде што тој сѐ уште беше, и паднаа пред него на земја.

Јосиф им рече: „Какво дело направивте? Зар не знаете дека човек како мене умее да открива скриени работи?“

Тогаш Јуда рече: „Што да му кажеме на нашиот господар? Што да зборуваме и како да се оправдаме? Бог ја откри вината на твоите слуги. Ете, сите сме робови на нашиот господар, и ние и оној кај кого беше најдена чашата.“

Но Јосиф рече: „Далеку нека биде од мене да го направам тоа! Само оној кај кого беше најдена чашата ќе ми биде роб, а вие одете си во мир кај својот татко.“

Тогаш Јуда му пристапи и рече: „Те молам, господару мој, дозволи му на твојот слуга да каже еден збор пред тебе и нека не се разгори твојот гнев против твојот слуга, зашто ти си како фараонот.

Мојот господар ги праша своите слуги: ‚Имате ли татко или брат?‘

Ние му одговоривме на нашиот господар: ‚Имаме стар татко и најмлад син, роден во неговата старост. Неговиот брат умре и само тој остана од својата мајка, а неговиот татко го сака.‘

Ти им рече на своите слуги: ‚Доведете ми го, за да го видам со своите очи.‘

Ние му рековме на нашиот господар: ‚Момчето не може да го остави својот татко; ако го остави, неговиот татко ќе умре.‘

Но ти им рече на своите слуги: ‚Ако вашиот најмлад брат не слезе со вас, нема повеќе да го видите моето лице.‘

Кога се вративме кај твојот слуга, нашиот татко, му ги кажавме зборовите на мојот господар.

Подоцна нашиот татко рече: ‚Одете повторно и купете ни малку храна.‘

Но ние рековме: ‚Не можеме да слеземе. Ако нашиот најмлад брат биде со нас, ќе слеземе, зашто не можеме да го видиме лицето на човекот ако нашиот најмлад брат не е со нас.‘

Тогаш твојот слуга, нашиот татко, ни рече: ‚Знаете дека мојата жена ми роди два сина.

Едниот замина од мене и јас реков: Сигурно е растргнат од ѕвер. И до денес не сум го видел.

Ако ми го земете и овој и го снајде несреќа, со тага ќе ја симнете мојата седа коса во светот на мртвите.‘

Затоа, ако сега отидам кај твојот слуга, мојот татко, а момчето не е со нас, бидејќи неговиот живот е врзан со животот на момчето,

кога ќе види дека момчето го нема, ќе умре. Така твоите слуги со тага ќе ја симнат седата коса на твојот слуга, нашиот татко, во светот на мртвите.

Твојот слуга стана заложник за момчето пред својот татко и рече: ‚Ако не ти го доведам, ќе бидам виновен пред својот татко засекогаш.‘

Затоа, те молам, нека остане твојот слуга како роб на мојот господар наместо момчето, а момчето нека си замине со своите браќа.

Зашто како да се вратам кај својот татко ако момчето не е со мене? Не можам да ја гледам несреќата што ќе го снајде мојот татко.“