1 Мојсеева — Битие

Гладот беше многу тежок во земјата.

Кога го изедоа житото што го донесоа од Египет, нивниот татко им рече: „Одете пак и купете ни малку храна.“

Но Јуда му рече: „Човекот строго нѐ предупреди: ‚Нема да го видите моето лице ако вашиот брат не е со вас.‘

Ако го испратиш нашиот брат со нас, ќе слеземе и ќе ти купиме храна.

Но ако не го испратиш, нема да слеземе, зашто човекот ни рече: ‚Нема да го видите моето лице ако вашиот брат не е со вас.‘“

Израел рече: „Зошто ми направивте такво зло и му кажавте на човекот дека имате уште еден брат?“

Тие одговорија: „Човекот подробно нѐ распрашуваше за нас и за нашето семејство: ‚Жив ли е уште вашиот татко? Имате ли друг брат?‘ Ние му одговоривме според неговите прашања. Од каде можевме да знаеме дека ќе рече: ‚Доведете го својот брат‘?“

Тогаш Јуда му рече на својот татко Израел: „Испрати го момчето со мене. Да станеме и да одиме, за да останеме живи и да не умреме ниту ние, ниту ти, ниту нашите деца.

Јас ќе одговарам за него; од мојата рака барај го. Ако не ти го доведам и не го поставам пред тебе, ќе бидам виновен пред тебе засекогаш.

Да не се задржувавме, досега двапати ќе се вратевме.“

Тогаш нивниот татко Израел им рече: „Ако мора да биде така, направете го ова: земете во своите садови од најдобрите плодови на земјата и однесете му ги на човекот како подарок: малку балсам, малку мед, мириси, смирна, ф’стаци и бадеми.

Земете и двојно повеќе пари. Вратете ги и парите што беа ставени во вашите вреќи; можеби било грешка.

Земете го и својот брат, станете и вратете се кај човекот.

Семоќниот Бог нека ви даде милост пред тој човек, за да ви го пушти другиот брат и Венијамин. А јас, ако треба да останам без деца, нека биде така.“

Тогаш луѓето го зедоа подарокот, зедоа двојно повеќе пари и го поведоа Венијамин. Станаа, слегоа во Египет и застанаа пред Јосиф.

Кога Јосиф го виде Венијамин со нив, му рече на управителот на својот дом: „Одведи ги овие луѓе во мојот дом, заколи животно и подготви го, зашто напладне ќе јадат со мене.“

Човекот направи како што заповеда Јосиф и ги одведе луѓето во домот на Јосиф.

Тие се уплашија затоа што ги одведоа во домот на Јосиф и рекоа: „Нѐ водат поради парите што ни беа вратени во вреќите првиот пат, за да најдат повод против нас, да нѐ нападнат и да нѐ земат како робови, нас и нашите магариња.“

Затоа му пристапија на управителот на домот на Јосиф и му зборуваа при вратата на куќата:

„Те молиме, господару, првиот пат слеговме да купиме храна.

Кога стигнавме до местото за преноќување и ги отворивме вреќите, ете, парите на секого беа на врвот од неговата вреќа, во целосната тежина. Затоа сега ги донесовме назад.

Донесовме и други пари за да купиме храна. Не знаеме кој ги ставил нашите пари во вреќите.“

Тој им рече: „Бидете спокојни, не плашете се. Вашиот Бог и Бог на вашиот татко ви дал богатство во вреќите. Јас ги примив вашите пари.“ Потоа им го изведе Симеон.

Управителот ги воведе луѓето во домот на Јосиф, им даде вода да си ги измијат нозете и им даде храна на нивните магариња.

Тие го подготвија подарокот пред да дојде Јосиф напладне, зашто слушнаа дека таму ќе јадат.

Кога Јосиф дојде дома, му го внесоа подарокот што го носеа и му се поклонија до земја.

Тој ги праша како се, па рече: „Добро ли е вашиот стар татко за кого ми зборувавте? Жив ли е уште?“

Тие одговорија: „Твојот слуга, нашиот татко, е добро и сѐ уште е жив.“ Потоа се наведнаа и му се поклонија.

Кога ги крена очите, го виде својот брат Венијамин, синот на својата мајка, и праша: „Овој ли е вашиот најмлад брат, за кого ми зборувавте?“ Потоа рече: „Бог нека ти биде милостив, сине мој.“

Јосиф брзо се оддалечи, зашто срцето му се разнежни кон неговиот брат и сакаше да заплаче. Влезе во својата соба и плачеше таму.

Потоа го изми лицето, излезе и се воздржа, па рече: „Послужете ја храната.“

Му послужија нему одделно, ним одделно и на Египќаните што јадеа со него одделно, зашто Египќаните не смееја да јадат со Евреите; тоа им беше одвратно на Египќаните.

Браќата седнаа пред него по ред: првенецот според своето првенство, а најмладиот според својата возраст. Тие зачудено се гледаа еден со друг.

Јосиф им испраќаше порции од својата трпеза, а порцијата на Венијамин беше петпати поголема од порцијата на секој од нив. Така пиеја и весело се гостеа со него.