1 Мојсеева — Битие

Јосиф отиде кај фараонот и му јави: „Мојот татко и моите браќа дојдоа од Хананската земја со своите стада, добитокот и сѐ што имаат. Ете, сега се во Гесенската земја.“

Потоа зеде петмина од своите браќа и ги претстави пред фараонот.

Фараонот ги праша браќата на Јосиф: „Со што се занимавате?“ Тие му одговорија: „Твоите слуги сме овчари, и ние и нашите татковци.“

Уште му рекоа на фараонот: „Дојдовме да живееме привремено во оваа земја, зашто нема пасиште за стадата на твоите слуги, бидејќи гладот е тежок во Хананската земја. Затоа, те молиме, дозволи им на твоите слуги да живеат во Гесенската земја.“

Тогаш фараонот му рече на Јосиф: „Твојот татко и твоите браќа дојдоа кај тебе.

Египетската земја е пред тебе. Насели ги својот татко и своите браќа во најдобриот дел од земјата. Нека живеат во Гесенската земја. Ако знаеш дека меѓу нив има способни луѓе, постави ги како надгледници над мојот добиток.“

Потоа Јосиф го доведе својот татко Јаков и го претстави пред фараонот, а Јаков го благослови фараонот.

Фараонот го праша Јаков: „Колку години имаш?“

Јаков му одговори на фараонот: „Годините на моето туѓинување се сто и триесет. Малку и тешки беа годините на мојот живот и не го достигнаа бројот на годините на моите татковци во деновите на нивното туѓинување.“

Потоа Јаков го благослови фараонот и излезе од неговото присуство.

Јосиф ги насели својот татко и своите браќа и им даде имот во Египетската земја, во најдобриот дел од земјата, во областа Рамесес, како што заповеда фараонот.

Јосиф ги снабдуваше со леб својот татко, своите браќа и целиот дом на својот татко, според бројот на нивните деца.

Во целата земја немаше леб, зашто гладот беше многу тежок. Египетската и Хананската земја изнемоштеа од глад.

Јосиф ги собра сите пари што се наоѓаа во Египетската и Хананската земја за житото што го купуваа и ги внесе парите во фараоновиот дом.

Кога ги снема парите во Египетската и Хананската земја, сите Египќани дојдоа кај Јосиф и рекоа: „Дај ни леб! Зошто да умираме пред тебе само затоа што немаме повеќе пари?“

Јосиф рече: „Ако ви се потрошиле парите, доведете го својот добиток и ќе ви дадам храна во замена за добитокот.“

Тие го доведуваа својот добиток кај Јосиф, а тој им даваше храна во замена за коњите, овците, говедата и магарињата. Така таа година ги хранеше со леб во замена за целиот нивен добиток.

Кога заврши таа година, дојдоа кај него и следната година и му рекоа: „Нема да криеме од нашиот господар: парите се потрошија, а добитокот стана сопственост на нашиот господар. Пред нашиот господар не ни остана ништо освен нашите тела и нашата земја.

Зошто да изумреме пред твоите очи, и ние и нашата земја? Купи нѐ нас и нашата земја за леб. Ние и нашата земја ќе му служиме на фараонот. Дај ни семе за да живееме и да не умреме и земјата да не опустоши.“

Така Јосиф ја купи целата Египетска земја за фараонот, зашто секој Египќанец ја продаде својата нива, бидејќи гладот силно ги притискаше. Така земјата стана фараонова.

А народот го пресели во градовите, од едниот до другиот крај на египетската граница.

Само земјата на свештениците не ја купи, зашто свештениците добиваа определен дел од фараонот и живееја од делот што им го даваше фараонот. Затоа не ја продадоа својата земја.

Потоа Јосиф му рече на народот: „Ете, денес ве купив вас и вашата земја за фараонот. Еве ви семе, па посејте ја земјата.

Кога ќе дојде жетвата, ќе му дадете една петтина на фараонот, а четири петтини ќе останат за вас: за семе за нивите, за храна за вас и за вашите домаќинства и за храна на вашите деца.“

Тие рекоа: „Ти ни го спаси животот! Нека најдеме милост пред нашиот господар и ќе му бидеме слуги на фараонот.“

Јосиф го постави тоа како закон во Египетската земја, кој важи до денес: една петтина му припаѓа на фараонот. Само земјата на свештениците не стана фараонова.

Израел се насели во Египетската земја, во областа Гесен. Таму стекнаа имот, беа плодни и многу се намножија.

Јаков живееше во Египетската земја седумнаесет години. Така сите години на животот на Јаков беа сто четириесет и седум.

Кога се приближи времето Израел да умре, го повика својот син Јосиф и му рече: „Ако најдов милост пред твоите очи, стави ја својата рака под мојот колк и покажи ми милост и верност: немој да ме погребеш во Египет.

Кога ќе починам, изнеси ме од Египет и погреби ме во нивниот гроб.“ Јосиф одговори: „Ќе направам како што рече.“

Израел рече: „Заколни ми се.“ И тој му се заколна. Тогаш Израел се поклони над горниот крај на својата постела.