1 Мојсеева — Битие

По тие настани му јавија на Јосиф: „Ете, твојот татко е болен.“ Тогаш тој ги зеде со себе своите два сина, Манасија и Ефрем.

На Јаков му јавија: „Ете, твојот син Јосиф доаѓа кај тебе.“ Израел собра сила и седна на постелата.

Јаков му рече на Јосиф: „Семоќниот Бог ми се јави во Луз, во Хананската земја, и ме благослови.

Ми рече: ‚Ете, ќе те направам плоден, ќе те размножам и ќе направам од тебе мноштво народи. Оваа земја ќе му ја дадам на твоето потомство по тебе како вечно наследство.‘

Затоа твоите два сина што ти се родија во Египетската земја пред да дојдам кај тебе во Египет се мои. Ефрем и Манасија ќе бидат мои како Рувим и Симеон.

А децата што ќе ти се родат по нив ќе бидат твои. Во своето наследство ќе се нарекуваат според името на своите браќа.

Кога се враќав од Падан, Рахила ми умре на патот во Хананската земја, кога остануваше уште малку пат до Ефрата. Ја погребав таму, покрај патот кон Ефрата, односно Витлеем.“

Кога Израел ги виде синовите на Јосиф, праша: „Кои се овие?“

Јосиф му одговори на својот татко: „Ова се моите синови, кои Бог ми ги даде овде.“ Израел рече: „Доведи ги кај мене, те молам, за да ги благословам.“

Очите на Израел беа ослабени од староста и не можеше добро да гледа. Јосиф ги доведе близу до него, а тој ги бакна и ги прегрна.

Израел му рече на Јосиф: „Не се надевав дека повторно ќе го видам твоето лице, а ете, Бог ми ги покажа и твоите деца.“

Тогаш Јосиф ги тргна од неговите колена и се поклони со лицето до земја.

Потоа Јосиф ги зеде двајцата: Ефрем со својата десна рака кон левата рака на Израел, а Манасија со својата лева рака кон десната рака на Израел, и ги доведе близу до него.

Но Израел ја испружи својата десна рака и ја стави врз главата на Ефрем, кој беше помлад, а левата рака врз главата на Манасија. Намерно ги вкрсти рацете, иако Манасија беше првенец.

Тој го благослови Јосиф и рече: „Бог пред Кого одеа моите татковци Авраам и Исак, Бог Кој беше мој Пастир во текот на целиот мој живот до денес,

Ангелот Кој ме избавуваше од секое зло, нека ги благослови овие момчиња. Нека се нарекуваат со моето име и со името на моите татковци Авраам и Исак, и нека се размножат многу на земјата.“

Кога Јосиф виде дека неговиот татко ја стави десната рака врз главата на Ефрем, тоа не му се допадна. Ја фати раката на својот татко за да ја премести од главата на Ефрем на главата на Манасија.

Јосиф му рече на својот татко: „Не така, татко, зашто овој е првенецот. Стави ја својата десна рака врз неговата глава.“

Но неговиот татко одби и рече: „Знам, сине мој, знам. И тој ќе стане народ и ќе биде голем. Сепак, неговиот помлад брат ќе биде поголем од него, а неговото потомство ќе стане мноштво народи.“

Тој ден ги благослови и рече: „Со вашите имиња Израел ќе благословува, велејќи: ‚Бог нека те направи како Ефрем и како Манасија.‘“ Така го постави Ефрем пред Манасија.

Потоа Израел му рече на Јосиф: „Ете, јас умирам, но Бог ќе биде со вас и ќе ве врати во земјата на вашите татковци.

А тебе ти давам еден дел повеќе отколку на твоите браќа, кој го зедов од рацете на Аморејците со својот меч и со својот лак.“