Осија

Кога Ефрем зборуваше, имаше трепет; тој се издигна во Израел, но стана виновен преку Ваал и умре.

А сега сѐ повеќе грешат; од своето сребро си прават излеани ликови, идоли според својата вештина, сите дело на мајстори. За нив велат: „Оние што принесуваат жртви ги бакнуваат телињата.“

Затоа ќе бидат како утрински облак и како роса што рано исчезнува, како плева што ветрот ја однесува од гумното и како чад од оџак.

Но Јас сум Господ, твојот Бог, уште од египетската земја; не познавај друг бог освен Мене, зашто освен Мене нема Спасител.

Јас те познав во пустината, во земјата на голема суша.

Кога имаа пасиште, се наситија; а кога се наситија, срцето им се возгордеа, и затоа Ме заборавија.

Затоа ќе им бидам како лав; како леопард ќе демнам крај патот.

Ќе ги пресретнам како мечка лишена од своите младенчиња; ќе им ја раскинам обвивката на срцето, таму ќе ги изедам како лавица, а полските ѕверови ќе ги растргнат.

Тоа те погуби, Израеле: што се крена против Мене, против својата Помош.

Каде е сега твојот цар, за да те спаси во сите твои градови? Каде се твоите судии, за кои велеше: „Дај ми цар и водачи“?

Ти дадов цар во Мојот гнев и го земав во Мојата јарост.

Беззаконието на Ефрем е врзано, а неговиот грев е зачуван.

Ќе го снајдат породилни болки; тој е неразумен син, зашто кога ќе дојде времето, не излегува од мајчината утроба.

Ќе ги откупам од власта на Шеолот, ќе ги избавам од смртта. О смрт, каде се твоите порази? О Шеоле, каде е твојата погибел? Сожалувањето е скриено од Моите очи.

Иако Ефрем е плоден меѓу браќата, ќе дојде источен ветер, Господов ветер од пустината; ќе му пресуши изворот и ќе му се исуши кладенецот; ќе му ја ограби ризницата со сите скапоцености.

Самарија ќе ја носи својата вина, зашто се побуни против својот Бог; ќе паднат од меч, нивните деца ќе бидат сотрени, а нивните бремени жени ќе бидат распарчени.