Исаија

Бел се наведнува, Нево се свиткува; нивните идоли се натоварени врз животни и добиток. Она што некогаш го носевте сега е тежок товар врз изморени животни.

Заедно се свиткуваат и паѓаат; не можат да го спасат товарот, а и самите одат во заробеништво.

„Слушајте Ме, доме Јаковов, и сиот остаток од домот Израелев, вие што ве носам уште од утробата и ве поддржувам уште од мајчината утроба.

До вашата старост Јас сум истиот; и до вашите бели коси Јас ќе ве носам. Јас ве создадов и Јас ќе ве поддржувам; ќе ве носам и ќе ве избавам.

Со кого ќе Ме споредите и ќе Ме изедначите? Со кого ќе Ме ставите на исто рамниште, за да бидеме слични?

Луѓето истураат злато од кесите и мерат сребро на вага; најмуваат златар, а тој од него прави бог. Потоа паѓаат ничкум и му се поклонуваат.

Го креваат на рамо, го носат и го поставуваат на неговото место. Таму стои и не се поместува. И да повика некој кон него, тој не одговара и не може да го избави од неволјата.

Сетете се на ова и бидете цврсти! Земете го при срце, вие бунтовници!

Сетете се на поранешните работи од древните времиња: Јас сум Бог и нема друг; Јас сум Бог и нема никој како Мене.

Уште од почетокот го објавувам крајот и од древни времиња она што сѐ уште не се случило. Велам: ‚Мојата намера ќе се исполни и ќе направам сѐ што посакувам.‘

Од исток повикувам птица грабливка, од далечна земја човекот што ќе ја изврши Мојата намера. Јас зборував и ќе го остварам; Јас го намислив и ќе го извршам.

Слушајте Ме, вие со тврдокорно срце, вие што сте далеку од праведноста!

Ја приближувам Својата праведност — таа не е далеку; Моето спасение нема да задоцни. Ќе поставам спасение во Сион и Својата слава во Израел.“