Исаија

„Слушајте Ме, вие што се стремите кон праведност и Го барате Господ! Погледнете ја карпата од која сте отсечени и јамата од која сте ископани.

Погледнете го Авраам, вашиот татко, и Сара, која ве роди. Кога беше само еден, Јас го повикав, го благословив и го умножив.

Зашто Господ ќе го утеши Сион; ќе ги утеши сите негови урнатини. Неговата пустина ќе ја направи како Еден, а неговата пустелија како Господовата градина. Радост и веселба ќе има во него, благодарност и глас на песна.

Внимавај на Мене, народе Мој, и приклони го увото кон Мене, племе Мое! Зашто од Мене ќе излезе поука и Мојата правда ќе ја поставам како светлина за народите.

Мојата праведност е близу, Моето спасение излегува и Моите раце ќе им судат на народите. Островите ќе се надеваат на Мене и ќе ја очекуваат Мојата рака.

Подигнете ги очите кон небесата и погледнете ја земјата долу. Небесата ќе исчезнат како чад, земјата ќе изветвее како облека, а нејзините жители ќе умрат како мушички. Но Моето спасение ќе трае засекогаш и Мојата праведност нема да исчезне.

Слушајте Ме, вие што ја познавате праведноста, народе што го носиш Мојот Закон во срцето! Не плашете се од човечкиот укор и не се ужаснувајте од нивните навреди.

Зашто молец ќе ги изеде како облека и црв ќе ги изеде како волна; но Мојата праведност ќе трае засекогаш и Моето спасение од поколение до поколение.“

Разбуди се, разбуди се! Облечи се во сила, рако Господова! Разбуди се како во древните денови, во поколенијата од минатото! Зар не беше Ти што го исече Рахав и го прободе змејот?

Зар не беше Ти што го исуши морето, водите на големата бездна, и ги направи морските длабочини пат по кој поминаа откупените?

Избавените од Господ ќе се вратат и со радосна песна ќе дојдат во Сион. Вечна радост ќе биде над нивните глави; веселба и радост ќе ги исполнат, а жалоста и воздивнувањето ќе исчезнат.

„Јас, Јас сум Оној што ве утешува. Кој си ти, па да се плашиш од смртен човек и од човечки син што е како трева?

Го заборави Господ, својот Создател, Кој ги распростре небесата и ги постави темелите на земјата. Постојано, преку целиот ден, се плашиш од гневот на угнетувачот, кога се подготвува да уништува. Но каде е сега гневот на угнетувачот?

Заробеникот наскоро ќе биде ослободен; нема да умре и да слезе во јамата, ниту ќе му недостига леб.

Зашто Јас сум Господ, твојот Бог, Кој го разбранува морето и неговите бранови рикаат — Господ над војските е Неговото име.

Ги ставив Моите зборови во твојата уста и те покрив со сенката на Својата рака, за да ги утврдам небесата, да ги поставам темелите на земјата и да му кажам на Сион: ‚Ти си Мој народ.‘“

Разбуди се, разбуди се! Стани, Ерусалиме! Ти што од Господовата рака ја испи чашата на Неговиот гнев; ја испи до дното чашата од која се тетеравеше.

Од сите синови што ги роди нема кој да го води; од сите синови што ги одгледа нема кој да го фати за рака.

Две несреќи те снајдоа — кој ќе те сожалува? Пустош и разурнување, глад и меч — кој ќе те утеши?

Твоите синови изнемоштеа и лежат по аглите на улиците како антилопа фатена во мрежа, исполнети со Господовиот гнев и со укорот на твојот Бог.

Затоа слушни го ова, ти измачена, опиена, но не од вино.

Вака вели Господ, твојот Бог, Кој го брани Својот народ: „Ете, ја земам од твојата рака чашата од која се тетеравеше, чашата на Мојот гнев; повеќе нема да ја пиеш.

Ќе ја ставам во рацете на оние што те мачеа, кои ти велеа: ‚Наведни се за да поминеме преку тебе!‘ А ти го положуваше својот грб како земја и како улица по која тие минуваа.“