Исаија

Праведниот исчезнува, а никој не го зема тоа при срце; верните луѓе си заминуваат, а никој не разбира дека праведниот е земен за да биде поштеден од злото што доаѓа.

Тој влегува во мир; оние што одат по прав пат почиваат на своите постели.

„А вие, приближете се, синови на гатачка, потомство на прељубник и блудница!

Кому му се потсмевате? Против кого ја отворате широко устата и го исплазувате јазикот? Зар не сте деца на престапот, потомство на лагата?

Вие што се разгорувате меѓу теревинтите, под секое зелено дрво, што ги колете своите деца во долините, под карпестите процепи!

Мазните камења од потокот се твој дел; тие се твојата судбина. Ним им излеваше течни приноси и им принесуваше житни приноси. Зар поради такви работи да се смирам?

На висока и возвишена планина ја постави својата постела; и таму се искачуваше за да принесуваш жртви.

Зад вратата и довратникот го постави својот идолски знак. Ме остави Мене, ја откри својата постела, се качи на неа и ја рашири. Склучи договор со оние чија постела ја сакаше и со желба гледаше кон неа.

Отиде кај царот со масло и со многу мириси; ги испрати своите гласници далеку и се понижи дури до Шеол.

Се измори од своите многубројни патишта, но не рече: ‚Нема надеж.‘ Најде нова сила и затоа не се откажа.

Од кого толку се исплаши, па Ме изневеруваше? Не се сети на Мене и не го зеде тоа при срце. Зар не молчев долго време, па затоа немаш стравопочит кон Мене?

Јас ќе ја објавам твојата таканаречена праведност и твоите дела — но тие нема да ти помогнат.

Кога ќе повикаш, нека те избават сите идоли што си ги собрала! Ветерот ќе ги однесе сите, еден здив ќе ги разнесе. Но оној што се надева на Мене ќе ја наследи земјата и ќе ја поседува Мојата света гора.“

И ќе се рече: „Изградете, изградете пат! Расчистете го патот и отстранете ја секоја пречка од патот на Мојот народ!“

Зашто вака вели Возвишениот и Величествениот, Кој живее вечно и Чие име е Свет: „Јас живеам на високо и свето место, но и со оној што е понизен и со скршен дух, за да го оживеам духот на понизните и да го оживеам срцето на скршените.

Зашто нема вечно да се препирам, ниту засекогаш ќе се гневам; инаку духот на човекот би изнемоштил пред Мене, како и душите што Јас ги создадов.

Се разгневив поради гревот на неговата алчност и го удрив; го скрив Своето лице и се разгневив, но тој тврдоглаво продолжи по патот на своето срце.

Ги видов неговите патишта, но ќе го исцелам; ќе го водам и повторно ќе му дадам утеха нему и на оние што тагуваат со него.

Јас го создавам плодот на усните: ‚Мир, мир на оној што е далеку и на оној што е близу‘“, вели Господ, „и Јас ќе го исцелам.“

Но безбожните се како разбранувано море што не може да се смири и чии води исфрлаат тиња и кал.

„Нема мир за безбожните“, вели мојот Бог.