Исаија

Господ ми рече: „Земи голема плоча и напиши на неа со обично писмо: ‚Махер-Шалал-Хаш-Баз.‘“

И зедов верни сведоци: свештеникот Урија и Захарија, синот на Јеверехија.

Потоа ѝ пристапив на пророчицата; таа зачна и роди син. Господ ми рече: „Дај му го името Махер-Шалал-Хаш-Баз.

Зашто пред момчето да научи да каже ‚татко‘ и ‚мајка‘, богатството на Дамаск и пленот од Самарија ќе бидат однесени кај асирскиот цар.“

Господ повторно ми зборуваше:

„Бидејќи овој народ ги отфрли тивките води на Шилоах и се радува поради Рецин и синот Ремалиин,

затоа Господ ќе ги доведе врз нив силните и многубројни води на Реката — асирскиот цар со сета негова слава. Таа ќе се излее од сите свои корита и ќе ги прелее сите свои брегови.

Ќе навлезе во Јуда, ќе поплави и ќе помине, ќе стигне дури до вратот. Нејзините раширени крилја ќе ја исполнат целата широчина на твојата земја, Имануеле!“

Здружувајте се, народи, но ќе бидете скршени! Слушајте, сите далечни краишта на земјата! Подгответе се за борба, но ќе бидете скршени; подгответе се, но ќе бидете скршени!

Кројте план, но ќе пропадне; кажете збор, но нема да се оствари, зашто Бог е со нас.

Вака ми зборуваше Господ со силна рака и ме предупреди да не одам по патот на овој народ:

„Не нарекувајте заговор сѐ што овој народ го нарекува заговор. Не плашете се од она од што тие се плашат и не бидете ужаснати.

Господ над војските — Него сметајте Го за свет; од Него имајте стравопочит и пред Него треперете.

Тој ќе биде светилиште, но и камен за сопнување и карпа за паѓање за двата дома Израелеви; стапица и замка за жителите на Ерусалим.

Мнозина ќе се сопнат на него, ќе паднат и ќе се скршат; ќе се фатат во стапица и ќе бидат заробени.“

Заврзи го сведоштвото и запечати ја поуката меѓу моите ученици.

Јас ќе Го чекам Господ, Кој го крие Своето лице од домот Јаковов, и ќе се надевам на Него.

Еве, јас и децата што ми ги даде Господ сме знаци и сведоштва во Израел од Господ над војските, Кој живее на гората Сион.

А кога ќе ви речат: ‚Прашајте ги оние што повикуваат духови и гатачите, кои шепотат и мрморат‘, зар народот не треба да Го праша својот Бог? Зар за живите ќе ги прашува мртвите?

Кон Законот и кон сведоштвото! Ако не зборуваат според овој збор, за нив нема утринска светлина.

Ќе поминуваат низ земјата измачени и гладни. Кога ќе огладнат, ќе се разгневат и ќе ги проколнуваат својот цар и својот Бог, гледајќи нагоре.

Потоа ќе погледнат кон земјата — а ете, неволја и темнина, мрачна тегоба; ќе бидат фрлени во густа темнина.