Исаија

Но нема засекогаш да има мрак над земјата што беше притисната од неволја. Во минатото Тој ги понижи земјата на Завулон и земјата на Нефталим, но во иднина ќе го прослави патот покрај морето, земјата од другата страна на Јордан — Галилеја на народите.

Народот што одеше во темнина виде голема светлина; над оние што живееја во земјата на смртната сенка засветли светлина.

Го умножи народот и му ја зголеми радоста; се радуваат пред Тебе како што се радуваат при жетва, како што ликуваат кога делат плен.

Зашто јаремот што го притискаше, стапот врз неговото рамо и прачката на неговиот угнетувач ги скрши како во денот на Мидијан.

Секоја војничка обувка што одекнуваше во битка и секоја облека извалкана со крв ќе бидат фрлени во оган и ќе станат храна за пламенот.

Зашто Дете ни се роди, Син ни се даде; власта ќе Му биде на Неговото рамо. Неговото име ќе биде: Чудесен Советник, Моќен Бог, Вечен Татко, Владетел на мирот.

Неговата власт ќе се зголемува и на мирот нема да има крај. Ќе владее на Давидовиот престол и над неговото царство, утврдувајќи го и зацврстувајќи го со правда и праведност отсега и засекогаш. Ревноста на Господ над војските ќе го направи тоа.

Господ испрати збор против Јаков и тој падна врз Израел.

Ќе го дознае целиот народ — Ефрем и жителите на Самарија, кои во гордоста и надменоста на своето срце велат:

„Тулите се урнаа, но ние повторно ќе изградиме со делкан камен; сикоморските смокви се исечени, но на нивно место ќе засадиме кедри.“

Но Господ ќе ги крене против него противниците на Рецин и ќе ги поттикне неговите непријатели:

Арамејците од исток и Филистејците од запад, и тие со отворена уста ќе го проголтаат Израел. И покрај сето тоа Неговиот гнев не се одврати и Неговата рака сѐ уште е испружена.

Но народот не се врати кај Оној што го удираше и не Го побара Господ над војските.

Затоа Господ во еден ден ќе ги отсече од Израел главата и опашката, палмовата гранка и трската.

Старецот и угледниот човек се главата, а пророкот што ги заведува луѓето со лаги е опашката.

Водачите на овој народ го заведуваат, а оние што ги следат се водат во пропаст.

Затоа Господ нема да им се радува на нивните младичи и нема да се смилува ни на нивните сираци и вдовици, зашто сите се безбожни и прават зло, и секоја уста зборува безумие. И покрај сето тоа Неговиот гнев не се одврати и Неговата рака сѐ уште е испружена.

Зашто безбожноста гори како оган; ги проголтува трњето и бодликавите грмушки, ги запалува густите шуми и чадот се издига во облаци.

Од гневот на Господ над војските земјата е опожарена, а народот станува храна за огнот; никој не го поштедува својот брат.

Грабнуваат од десната страна, а остануваат гладни; јадат од левата, но не се наситуваат. Секој го јаде телото на својот ближен.

Манасија го напаѓа Ефрем, а Ефрем Манасија; заедно се креваат против Јуда. И покрај сето тоа Неговиот гнев не се одврати и Неговата рака сѐ уште е испружена.