Еремија

Слушнете го зборот што Господ ви го зборува, доме Израелев!

Вака вели Господ: „Не учете ги патиштата на народите и не плашете се од небесните знаци, иако народите се плашат од нив.

Зашто обичаите на народите се празни: сечат дрво од шумата и мајстор го обработува со алат.

Го украсуваат со сребро и злато и го прицврстуваат со клинци и чекани за да не се ниша.

Нивните идоли се како страшила во поле со краставици — не можат да зборуваат. Мора да ги носат, зашто не можат да одат. Не плашете се од нив, зашто не можат да направат зло, но не можат ни да направат добро.“

Нема никој како Тебе, Господи! Голем си и големо е Твоето име во сила.

Кој не би имал стравопочит кон Тебе, Цару на народите? Тоа Ти припаѓа Тебе, зашто меѓу сите мудреци на народите и во сите нивни царства нема никој како Тебе.

Сите заедно се безумни и неразумни; нивната поука од безвредните идоли е само дрво.

Ковано сребро се носи од Таршиш, а злато од Уфаз — дело на мајстор и на рацете на златар. Облечени се во сина и пурпурна ткаенина; сите се дело на вешти мајстори.

Но Господ е вистинскиот Бог; Тој е живиот Бог и вечниот Цар. Од Неговиот гнев земјата се тресе и народите не можат да ја издржат Неговата лутина.

Вака ќе им кажете: „Боговите што не ги создадоа небото и земјата ќе исчезнат од земјата и под небесата.“

Господ ја создаде земјата со Својата сила, го утврди светот со Својата мудрост и со Своето разбирање ги распростре небесата.

Кога ќе го пушти Својот глас, водите на небото бучат. Тој ги крева облаците од краевите на земјата, создава молњи со дождот и го изведува ветерот од Своите ризници.

Секој човек се покажува безумен и без знаење; секој златар се засрамува од идолот што го направил, зашто неговиот леан лик е лага и нема здив во него.

Тие се празнина, дело достојно за потсмев; во времето на нивната казна ќе исчезнат.

Но Делот Јаковов не е како нив, зашто Тој е Создателот на сѐ, а Израел е племето на Неговото наследство. Господ над војските е Неговото име.

Собери го својот имот од земјата, ти што живееш под опсада!

Зашто вака вели Господ: „Ете, овојпат ќе ги исфрлам жителите на земјата како со праќа и ќе ги притиснам за да ја почувствуваат неволјата.“

Тешко мене поради мојата рана! Болна е мојата повреда. Но си реков: „Ова е мојата болка и морам да ја поднесам.“

Мојот шатор е разурнат и сите мои јажиња се искинати. Моите синови ме оставија и ги нема. Нема веќе кој да го распне мојот шатор ниту кој да ги крене неговите платна.

Зашто пастирите станаа безумни и не Го бараа Господ. Затоа не постапуваа мудро и целото нивно стадо се расеа.

Слушај! Доаѓа вест — голема врева од северната земја, за да ги претвори градовите на Јуда во пустош, во живеалиште на чакали.

Знам, Господи, дека човекот не е господар на својот пат; оној што оди не може сам да ги насочува своите чекори.

Исправи ме, Господи, но со праведна мерка, не во Својот гнев, за да не ме уништиш.

Излеј ја Својата лутина врз народите што не Те познаваат и врз племињата што не го повикуваат Твоето име, зашто го проголтаа Јаков, го проголтаа и го уништија, а неговото живеалиште го опустошија.