Еремија

О, главата да ми беше извор на вода, а очите кладенец на солзи, за да плачам дење и ноќе за убиените од ќерката на мојот народ!

О, да имав во пустината преноќиште за патници! Би го оставил својот народ и би заминал од него, зашто сите се прељубници, собрание на неверни луѓе.

Го затегнуваат својот јазик како лак за да стрелаат лага. Во земјата стануваат силни, но не преку вистината. Од зло преминуваат во уште поголемо зло, а Мене не Ме познаваат“, вели Господ.

„Секој нека се чува од својот ближен и никој нека не му верува ни на својот брат, зашто секој брат измамува, а секој ближен оди наоколу и клевети.

Секој го измамува својот ближен и не ја зборуваат вистината. Го научија својот јазик да зборува лага и се изморуваат правејќи зло.

Живееш среде измама; поради својата измама тие одбиваат да Ме познаат“, вели Господ.

Затоа вака вели Господ над војските: „Ете, ќе ги претопам и ќе ги испитам, зашто што друго можам да направам со ќерката на Мојот народ?

Нивниот јазик е смртоносна стрела и зборува измама. Со устата човек му зборува мир на својот ближен, а во срцето му поставува заседа.

Зар да не ги казнам за ова?“ — вели Господ. „Зар Мојата душа да не му возврати на народ како овој?“

Ќе кренам плач и лелекање по планините и тажачка песна по пустинските пасишта, зашто се изгорени и никој не минува низ нив; повеќе не се слуша гласот на добитокот. И небесните птици и животните избегаа и исчезнаа.

„Ерусалим ќе го претворам во купишта урнатини, во живеалиште на чакали, а градовите на Јуда ќе ги претворам во пустош без жители.“

Кој е доволно мудар за да го разбере ова? На кого му зборуваше Господовата уста за да може да го објави? Зошто земјата пропадна и стана сува како пустина, така што никој не минува низ неа?

Господ рече: „Затоа што го оставија Мојот Закон што го поставив пред нив, не го слушаа Мојот глас и не одеа според него,

туку одеа по тврдоглавоста на своето срце и по Вааловците, како што ги научија нивните татковци.“

Затоа вака вели Господ над војските, Бог на Израел: „Ете, ќе го хранам овој народ со пелин и ќе му дадам да пие отровна вода.

Ќе ги расеам меѓу народи што не ги познавале ниту тие ниту нивните татковци, и ќе испратам меч по нив додека не ги уништам.“

Вака вели Господ над војските: „Размислете! Повикајте ги жените што знаат да тажат, нека дојдат; испратете по највештите меѓу нив, нека дојдат.

Нека побрзаат и нека кренат лелекање за нас, за солзите да ни течат од очите и водата да се излева од нашите очни капаци.

Зашто од Сион се слуша глас на лелекање: ‚Како сме уништени! Колку сме посрамени! Моравме да ја оставиме земјата, зашто нашите домови се разурнати.‘“

Жени, слушнете го Господовиот збор и нека вашето уво го прими зборот од Неговата уста! Научете ги своите ќерки да тажат и секоја својата ближна да пее тажачка песна.

Зашто смртта се искачи низ нашите прозорци и влезе во нашите палати; ги отсекува децата од улиците и младичите од плоштадите.

Кажи: „Вака вели Господ: Мртвите човечки тела ќе лежат како ѓубриво по полето и како снопови зад жетварот, а нема кој да ги собере.“

Вака вели Господ: „Мудриот нека не се фали со својата мудрост, силниот нека не се фали со својата сила и богатиот нека не се фали со своето богатство.

Туку оној што се фали нека се фали со ова: дека Ме разбира и Ме познава, дека Јас сум Господ, Кој покажува милост, правда и праведност на земјата, зашто во тоа наоѓам радост“, вели Господ.

„Ете, доаѓаат денови“, вели Господ, „кога ќе ги казнам сите што се обрежани само по тело, а во суштина останале необрежани —

Египет, Јуда, Едом, синовите на Амон, Моав и сите што ги бричат краевите на косата и живеат во пустината. Зашто сите народи се необрежани, а целиот дом Израелев е необрежан во срцето.“