Прескокни кон главната содржина

Еремија

Глава 14

  1. 1

    Господовиот збор што дојде до Еремија во врска со сушата:

  2. 2

    Јуда тагува и нејзините порти изнемоштуваат; во црнина се наведнати до земјата, а плачот на Ерусалим се издига.

  3. 3

    Благородниците ги испраќаат своите слуги по вода. Тие доаѓаат до водните јами, но не наоѓаат вода; се враќаат со празни садови. Засрамени и посрамени, ги покриваат своите глави.

  4. 4

    Земјата е испукана, зашто нема дожд во земјата. Земјоделците се засрамени и ги покриваат своите глави.

  5. 5

    Дури и срната во полето го остава своето новородено, зашто нема трева.

  6. 6

    Дивите магариња стојат на голите височини и тешко дишат како чакали; очите им изнемоштуваат, зашто нема зеленило.

  7. 7

    Иако нашите беззаконија сведочат против нас, Господи, направи нешто заради Своето име! Зашто многубројни се нашите отпадништва и против Тебе згрешивме.

  8. 8

    Надеж на Израел, негов Спасител во време на неволја, зошто си како туѓинец во земјата, како патник што застанал само да преноќи?

  9. 9

    Зошто си како збунет човек, како силен јунак што не може да спаси? Но Ти, Господи, си среде нас и ние го носиме Твоето име. Не оставај нѐ!

  10. 10

    Вака вели Господ за овој народ: „Толку сакаат да талкаат и не ги задржуваат своите нозе. Затоа Господ не ги прифаќа. Сега ќе се сети на нивното беззаконие и ќе ги казни за нивните гревови.“

  11. 11

    Господ ми рече: „Не моли се за доброто на овој народ.

  12. 12

    И да постат, нема да го слушнам нивниот повик. И да принесуваат паленици и житни приноси, нема да ги прифатам. Ќе ги уништам со меч, глад и помор.“

  13. 13

    Тогаш реков: „Ах, Господи Боже! Ете, пророците им велат: ‚Нема да видите меч и нема да имате глад, туку ќе ви дадам сигурен мир на ова место.‘“

  14. 14

    Но Господ ми рече: „Тие пророци пророкуваат лага во Моето име. Јас не ги испратив, не им заповедав и не им зборував. Ви пророкуваат лажни виденија, гатање, безвредни работи и измами од сопственото срце.

  15. 15

    Затоа вака вели Господ за пророците што пророкуваат во Моето име, иако Јас не ги испратив, а велат: ‚Во оваа земја нема да има меч ниту глад‘ — токму од меч и глад ќе загинат тие пророци.

  16. 16

    А народот на кој му пророкуваат ќе лежи исфрлен по улиците на Ерусалим поради гладот и мечот. Никој нема да ги погреба — нив, нивните жени, нивните синови и нивните ќерки. Ќе го излеам врз нив злото што го заслужуваат.

  17. 17

    Кажи им го овој збор: ‚Нека леат моите очи солзи дење и ноќе и нека не престануваат, зашто ќерката на мојот народ е страшно скршена, погодена со тешка рана.

  18. 18

    Ако излезам во полето — ете, таму лежат убиени од меч. Ако влезам во градот — ете, луѓето изнемоштуваат од глад. Дури и пророкот и свештеникот талкаат низ земјата и не знаат каде одат.‘“

  19. 19

    Зар целосно ја отфрли Јуда? Зар Твојата душа го презре Сион? Зошто нѐ удри толку што нема исцелување за нас? Очекувавме мир, но не дојде ништо добро; очекувавме време на исцелување, а ете — ужас!

  20. 20

    Господи, го признаваме своето зло и беззаконието на нашите татковци, зашто згрешивме против Тебе.

  21. 21

    Заради Своето име не презирај нѐ и не го понижувај престолот на Својата слава! Сети се и не го прекршувај Својот завет со нас.

  22. 22

    Може ли некој од безвредните богови на народите да даде дожд? Може ли небото само да даде обилни дождови? Зар не си Ти, Господи, наш Бог? На Тебе се надеваме, зашто Ти го создаде сето ова.