Еремија

Тогаш Господ ми рече: „И Мојсеј и Самоил да застанат пред Мене, Мојата душа нема да се сврти кон овој народ. Отстрани ги од пред Моето лице и нека си одат!

Ако те прашаат: ‚Каде да одиме?‘ — кажи им: ‚Вака вели Господ: Кој е за смрт — во смрт; кој е за меч — под меч; кој е за глад — во глад; кој е за заробеништво — во заробеништво.‘

Ќе определам против нив четири вида уништувачи“, вели Господ: „мечот да убива, кучињата да развлекуваат, небесните птици и земните ѕверови да јадат и уништуваат.

Ќе ги направам ужас за сите царства на земјата поради Манасија, синот на Езекија, царот на Јуда, поради она што го направи во Ерусалим.

Кој ќе те пожали, Ерусалиме? Кој ќе тагува по тебе? Кој ќе застане да праша како си?

Ти Ме остави“, вели Господ, „и продолжи да се одвраќаш од Мене. Затоа ја испружив Својата рака против тебе и те уништував. Се изморив постојано да се воздржувам од казната.

Ги развеав со веалка по портите на земјата; им ги одзедов децата и го уништив Мојот народ, зашто не се вратија од своите патишта.

Нивните вдовици пред Мене станаа побројни од морскиот песок. Напладне доведов уништувач против мајките на младичите и ненадејно пуштив врз нив мака и ужас.

Онаа што родила седум деца изнемоштува и едвај дише. Нејзиното сонце зајде уште додека беше ден; остана засрамена и посрамена. А остатокот од нив ќе го предадам на меч пред нивните непријатели“, вели Господ.

Тешко мене, мајко моја, што ме роди да бидам човек со кого целата земја се расправа и се кара! Никому не сум позајмил со камата, ниту некој ми позајмил мене, а сепак сите ме проколнуваат.

Господ рече: „Навистина, ќе те ослободам за твое добро; во време на несреќа и неволја ќе направам дури и непријателот да те моли за помош.

Може ли некој да го скрши железото — железото од север — и бронзата?

Твоето богатство и твоите ризници ќе ги предадам како плен без цена, поради сите твои гревови низ сите твои граници.

Ќе направам твоите непријатели да те одведат во земја што не ја познаваш, зашто во Мојот гнев се запали оган што ќе гори против вас.“

Ти знаеш, Господи! Сети се на мене, погледни ме и одмазди ме пред моите гонители. Не дозволувај поради Своето долго трпение јас да исчезнам. Знај дека заради Тебе поднесувам навреди.

Кога ги најдов Твоите зборови, ги примив како храна; Твоите зборови станаа моја радост и веселба на моето срце, зашто го носам Твоето име, Господи, Боже над војските.

Не седев во друштвото на оние што се веселат ниту се радував со нив. Поради Твојата рака седев сам, зашто ме исполни со негодување.

Зошто мојата болка трае без крај и мојата рана е неизлечива и одбива да заздрави? Зар ќе ми бидеш како поток што пресушува, како вода на која не може да ѝ се верува?

Затоа вака вели Господ: „Ако се вратиш, ќе те вратам и повторно ќе стоиш пред Мене. Ако го одвоиш скапоценото од безвредното, ќе бидеш како Моја уста. Тие нека се вратат кон тебе, но ти не се враќај кон нив.

Ќе те направам за овој народ како цврст бронзен ѕид. Ќе се борат против тебе, но нема да те совладаат, зашто Јас сум со тебе за да те спасам и избавам“, вели Господ.

„Ќе те избавам од раката на злите и ќе те откупам од раката на насилниците.“