Еремија

Господ ми покажа видение: ете, две кошници со смокви беа поставени пред Господовиот храм. Тоа беше откако Навуходоносор, царот на Вавилон, го одведе од Ерусалим во Вавилон Јехонија, синот на Јехојаким, царот на Јуда, заедно со водачите на Јуда, занаетчиите и ковачите.

Во едната кошница имаше многу добри смокви, како првите зрели смокви; а во другата имаше многу лоши смокви, толку лоши што не можеа да се јадат.

Господ ме праша: „Што гледаш, Еремија?“ Одговорив: „Смокви. Добрите смокви се многу добри, а лошите се толку лоши што не можат да се јадат.“

Тогаш Господовиот збор дојде до мене:

„Вака вели Господ, Бог на Израел: Како на овие добри смокви, така со наклоност ќе гледам на прогонетите од Јуда, кои ги испратив од ова место во земјата на Халдејците.

Ќе го насочам Својот поглед кон нив за добро и ќе ги вратам во оваа земја. Ќе ги изградам и нема да ги урнам; ќе ги засадам и нема да ги искоренам.

Ќе им дадам срце што ќе Ме познава — дека Јас сум Господ. Тие ќе бидат Мој народ, а Јас ќе бидам нивен Бог, зашто ќе се вратат кај Мене со цело срце.

Но како со лошите смокви, толку лоши што не можат да се јадат“, вели Господ, „така ќе постапам со Цедекија, царот на Јуда, со неговите водачи, со остатокот од Ерусалим што остана во оваа земја и со оние што живеат во Египет.

Ќе ги направам ужас и несреќа за сите царства на земјата, предмет на срам, потсмев, подбив и проклетство на сите места каде што ќе ги расеам.

Ќе испратам против нив меч, глад и помор, сѐ додека не исчезнат од земјата што им ја дадов ним и на нивните татковци.“