Еремија

Зборот што дојде до Еремија за целиот народ на Јуда во четвртата година на Јехојаким, синот на Јосија, царот на Јуда — тоа беше првата година на Навуходоносор, царот на Вавилон.

Пророкот Еремија му го кажа овој збор на целиот народ на Јуда и на сите жители на Ерусалим:

„Од тринаесеттата година на Јосија, синот на Амон, царот на Јуда, па до денес — веќе дваесет и три години — Господовиот збор доаѓа до мене. Ви зборував постојано, повторно и повторно, но вие не слушавте.

И Господ постојано ви ги испраќаше сите Свои слуги, пророците, но вие не слушавте и не го приклонивте своето уво за да чуете.

Тие ви велеа: ‚Вратете се, секој од својот зол пат и од злото на своите дела, и ќе живеете во земјата што Господ ви ја даде вам и на вашите татковци засекогаш.

Не одете по други богови за да им служите и да им се поклонувате. Не предизвикувајте Ме на гнев со делата на своите раце и нема да ви нанесам несреќа.‘

Но не Ме послушавте“, вели Господ, „туку Ме предизвикувавте на гнев со делата на своите раце, на сопствена погибел.“

Затоа вака вели Господ над војските: „Бидејќи не ги слушавте Моите зборови,

ете, ќе ги повикам сите народи од север“, вели Господ, „и Мојот слуга Навуходоносор, царот на Вавилон. Ќе ги доведам против оваа земја, против нејзините жители и против сите околни народи. Целосно ќе ги уништам и ќе ги направам предмет на ужас и потсмев, вечна пустош.

Ќе направам меѓу нив да престанат гласот на радоста и гласот на веселбата, гласот на младоженецот и гласот на невестата, звукот на воденичките камења и светлината на светилката.

Целата оваа земја ќе стане пустош и ужас, а овие народи ќе му служат на вавилонскиот цар седумдесет години.

Кога ќе се наполнат седумдесетте години, ќе го казнам вавилонскиот цар и тој народ за нивното беззаконие“, вели Господ, „како и земјата на Халдејците, и ќе ја претворам во вечна пустош.

Ќе ги доведам врз таа земја сите зборови што ги изговорив против неа — сѐ што е запишано во оваа книга, што Еремија го пророкуваше против сите народи.

Зашто и нив ќе ги поробат многу народи и големи цареви. Ќе им возвратам според нивните дела и според она што го направија со своите раце.“

Зашто вака ми рече Господ, Бог на Израел: „Земи ја од Мојата рака оваа чаша исполнета со виното на гневот и дај им да пијат на сите народи кај кои те испраќам.

Ќе пијат, ќе се тетерават и ќе обезумат поради мечот што ќе го испратам меѓу нив.“

Ја зедов чашата од Господовата рака и им дадов да пијат на сите народи кај кои Господ ме испрати:

на Ерусалим и градовите на Јуда, на неговите цареви и водачи, за да ги претвори во пустош, ужас, потсмев и проклетство, како што се денес;

на фараонот, царот на Египет, на неговите слуги, водачи и целиот негов народ;

на сето мешано население, на сите цареви на земјата Уз, на сите цареви на филистејската земја — Ашкелон, Газа, Екрон и остатокот од Ашдод;

на Едом, Моав и синовите на Амон;

на сите цареви на Тир и сите цареви на Сидон, како и на царевите од островите преку морето;

на Дедан, Тема, Буз и сите што ги бричат краевите на косата;

на сите цареви на Арабија и на сите цареви на мешаните племиња што живеат во пустината;

на сите цареви на Зимри, сите цареви на Елам и сите цареви на Медијците;

на сите цареви од север, блиски и далечни, еден по друг, и на сите царства на земјата што се по лицето на светот. А по нив ќе пие и царот на Шешах.

„Кажи им: ‚Вака вели Господ над војските, Бог на Израел: Пијте, опијте се, повраќајте, паднете и повеќе не станувајте поради мечот што го испраќам меѓу вас.‘

А ако одбијат да ја земат чашата од твојата рака и да пијат, кажи им: ‚Вака вели Господ над војските: Сигурно ќе пиете!

Зашто ете, ако почнувам да донесувам несреќа врз градот што го носи Моето име, зар вие ќе останете неказнети? Нема да останете неказнети, зашто повикувам меч против сите жители на земјата‘“, вели Господ над војските.

„А ти пророкувај им ги сите овие зборови и кажи им: ‚Господ ќе зарика од височините и ќе го крене Својот глас од Своето свето живеалиште. Силно ќе зарика над Своето пасиште; како оние што газат грозје, ќе крене боен извик против сите жители на земјата.

Вревата ќе стигне до краевите на земјата, зашто Господ има спор со народите; ќе му суди на секој човек, а безбожните ќе ги предаде на меч‘“, вели Господ.

Вака вели Господ над војските: „Ете, несреќа ќе преминува од народ на народ, а силна бура ќе се крене од најдалечните краишта на земјата.

Во тој ден убиените од Господ ќе лежат од едниот до другиот крај на земјата. Нема да бидат оплакувани, собрани ниту погребани; ќе бидат како ѓубриво врз земјата.

Лелекајте, пастири, и викајте! Валкајте се во правта, водачи на стадото, зашто дојде времето да бидете заклани и расеани; ќе паднете како скапоцен сад што се крши.

Нема да има каде да избегаат пастирите ниту како да се спасат водачите на стадото.

Се слуша викот на пастирите и лелекањето на водачите на стадото, зашто Господ ги уништува нивните пасишта.

Мирните пасишта ќе замолкнат поради жестокиот Господов гнев.

Како млад лав што го напушта своето засолниште, така Тој излезе; нивната земја стана пустош поради жестината на мечот што угнетува и поради Неговиот жесток гнев.“