Еремија

Шефатија, синот на Матан, Гедалија, синот на Пашхур, Јухал, синот на Шелемија, и Пашхур, синот на Малхија, ги слушнаа зборовите што Еремија му ги кажуваше на целиот народ:

„Вака вели Господ: Кој ќе остане во овој град, ќе умре од меч, глад или помор; а кој ќе излезе кај Халдејците, ќе остане жив. Ќе го спаси својот живот како плен и ќе живее.

Вака вели Господ: Овој град сигурно ќе биде предаден во рацете на војската на вавилонскиот цар и таа ќе го освои.“

Тогаш водачите му рекоа на царот: „Овој човек треба да биде погубен! Со ваквите зборови ги обесхрабрува војниците што останаа во градот и целиот народ. Овој човек не му посакува добро на народот, туку несреќа.“

Царот Цедекија рече: „Еве, тој е во ваши раце, зашто царот не може ништо против вас.“

Тогаш го зедоа Еремија и го фрлија во јамата на Малхија, царскиот син, која се наоѓаше во дворот на стражата. Го спуштија Еремија со јажиња. Во јамата немаше вода, туку кал, и Еремија потона во калта.

Евед-Мелех Кушиецот, дворски службеник во царскиот дворец, чу дека го фрлиле Еремија во јамата. Царот тогаш седеше кај Венијаминовата Порта.

Евед-Мелех излезе од царскиот дворец, отиде кај царот и му рече:

„Царе, овие луѓе постапија зло во сѐ што му направија на пророкот Еремија. Го фрлија во јамата и таму ќе умре од глад, зашто во градот веќе нема леб.“

Тогаш царот му заповеда на Евед-Мелех Кушиецот: „Земи со себе триесет луѓе и извади го пророкот Еремија од јамата пред да умре.“

Евед-Мелех ги зеде луѓето со себе, влезе во царскиот дворец под ризницата и оттаму зеде стари партали и излитени облеки. Ги спушти со јажиња до Еремија во јамата.

Евед-Мелех Кушиецот му рече на Еремија: „Стави ги овие стари партали и излитени облеки под пазувите, под јажињата.“ Еремија направи така.

Тогаш го извлекоа Еремија со јажињата и го извадија од јамата. Потоа Еремија остана во дворот на стражата.

Царот Цедекија испрати по пророкот Еремија и го доведе кај себе, кај третиот влез во Господовиот дом. Царот му рече: „Ќе те прашам нешто; ништо не криј од мене.“

Еремија му рече на Цедекија: „Ако ти кажам, зар нема да ме погубиш? А ако те советувам, нема да ме послушаш.“

Тогаш царот Цедекија тајно му се заколна на Еремија: „Жив е Господ, Кој ни го даде овој живот: нема да те погубам и нема да те предадам во рацете на овие луѓе што го бараат твојот живот.“

Тогаш Еремија му рече на Цедекија: „Вака вели Господ, Бог над војските, Бог на Израел: Ако доброволно излезеш кај водачите на вавилонскиот цар, ќе го спасиш својот живот, овој град нема да биде изгорен со оган и ќе преживеете ти и твојот дом.

Но ако не излезеш кај водачите на вавилонскиот цар, овој град ќе биде предаден во рацете на Халдејците. Тие ќе го изгорат со оган, а ти нема да им избегаш.“

Царот Цедекија му рече на Еремија: „Се плашам од Јудејците што преминаа кај Халдејците. Можеби ќе ме предадат во нивните раце и тие ќе ме измачуваат.“

Еремија одговори: „Нема да те предадат. Те молам, послушај го Господовиот глас во она што ти го кажувам. Тогаш ќе ти биде добро и ќе го спасиш својот живот.

Но ако одбиеш да излезеш, еве што ми покажа Господ:

Сите жени што останаа во дворецот на царот на Јуда ќе бидат изведени кај водачите на вавилонскиот цар и ќе велат: ‚Твоите доверливи пријатели те измамија и те совладаа. Нозете ти потонаа во калта, а тие се повлекоа од тебе.‘

Сите твои жени и деца ќе бидат изведени кај Халдејците, а ти нема да им избегаш. Ќе бидеш фатен и предаден во рацете на вавилонскиот цар, а поради тебе овој град ќе биде изгорен со оган.“

Тогаш Цедекија му рече на Еремија: „Никој да не дознае за овој разговор, за да не умреш.

Ако водачите чујат дека разговарав со тебе и дојдат да те прашаат: ‚Кажи ни што му рече на царот и што ти рече тој. Не криј од нас и нема да те убиеме‘,

кажи им: ‚Го молев царот да не ме враќа во куќата на Јонатан, зашто таму ќе умрам.‘“

И сите водачи дојдоа кај Еремија и го испрашуваа. Тој им одговори според она што му го заповеда царот. Тогаш престанаа да го распрашуваат, зашто никој не го беше чул разговорот.

Еремија остана во дворот на стражата до денот кога Ерусалим беше освоен.