Еремија

Цедекија имаше дваесет и една година кога стана цар и владееше единаесет години во Ерусалим. Неговата мајка се викаше Хамутал, ќерка на Еремија од Ливна.

Тој го правеше она што е зло во Господовите очи, како што правеше Јехојаким.

Поради Господовиот гнев сето тоа го снајде Ерусалим и Јуда, сѐ додека Тој не ги отфрли од пред Своето лице. А Цедекија се побуни против вавилонскиот цар.

Во деветтата година од владеењето на Цедекија, во десеттиот месец, на десеттиот ден од месецот, Навуходоносор, царот на Вавилон, дојде со сета своја војска против Ерусалим. Се улогорија околу него и изградија опсадни насипи од сите страни.

Така градот остана под опсада до единаесеттата година на царот Цедекија.

Во четвртиот месец, на деветтиот ден од месецот, гладот во градот стана толку силен што народот веќе немаше леб.

Тогаш градскиот ѕид беше пробиен и сите воини избегаа. Ноќе излегоа од градот низ портата меѓу двата ѕида, покрај царската градина, додека Халдејците го опкружуваа градот. Потоа тргнаа по патот кон Арава.

Но халдејската војска го гонеше царот и го стигна Цедекија во ерихонските рамнини, а целата негова војска се разбега од него.

Го фатија царот и го одведоа кај вавилонскиот цар во Ривла, во земјата Хамат, каде што му беше изречена пресудата.

Вавилонскиот цар ги закла синовите на Цедекија пред неговите очи, а во Ривла ги погуби и сите водачи на Јуда.

Потоа му ги извади очите на Цедекија, го окова со бронзени окови и го одведе во Вавилон, каде што го стави во затвор до денот на неговата смрт.

Во петтиот месец, на десеттиот ден од месецот, во деветнаесеттата година на Навуходоносор, царот на Вавилон, Невузарадан, заповедникот на царската стража, кој му служеше на вавилонскиот цар, дојде во Ерусалим.

Го запали Господовиот дом, царскиот дворец и сите куќи во Ерусалим; ги запали со оган сите поголеми куќи.

Целата халдејска војска што беше со заповедникот на стражата ги урна сите ѕидови околу Ерусалим.

Невузарадан, заповедникот на стражата, одведе во прогонство дел од сиромашниот народ, остатокот од народот што беше останал во градот, оние што преминаа кај вавилонскиот цар и остатокот од населението.

Но Невузарадан остави некои од најсиромашните луѓе во земјата да ги обработуваат лозјата и полињата.

Халдејците ги искршија бронзените столбови што беа во Господовиот дом, подножјата и бронзеното море во Господовиот дом и ја однесоа сета бронза во Вавилон.

Ги зедоа и котлите, лопатите, ножиците за светилниците, садовите, чашите и сите бронзени предмети што се употребуваа при службата.

Заповедникот на стражата ги зеде и чашите, кадилниците, садовите, котлите, светилниците, лажиците и садовите за течни приноси — сѐ што беше од чисто злато и сѐ што беше од чисто сребро.

Двата столба, едното бронзено море и дванаесетте бронзени бикови што беа под подножјата, кои царот Соломон ги направи за Господовиот дом — бронзата од сите овие предмети не можеше да се измери по тежина.

Секој столб беше висок осумнаесет лакти, со обем од дванаесет лакти; дебелината му беше четири прсти, а однатре беше шуплив.

На врвот имаше бронзен капител висок пет лакти. Околу капителот имаше мрежа и украси во облик на калинки, сето тоа од бронза. И вториот столб беше исто направен, со калинки.

Однадвор имаше деведесет и шест калинки, а вкупно сто калинки околу мрежата.

Заповедникот на стражата ги зеде Сераја, првосвештеникот, Софонија, вториот свештеник, и тројцата чувари на прагот.

Од градот зеде и еден службеник што беше над војниците, седуммина од луѓето што имаа пристап до царот и беа затечени во градот, писарот на воениот заповедник кој го собираше народот за војска и шеесет луѓе од народот што беа затечени во градот.

Невузарадан, заповедникот на стражата, ги зеде и ги одведе кај вавилонскиот цар во Ривла.

Вавилонскиот цар ги погуби во Ривла, во земјата Хамат. Така Јуда беше одведена во прогонство од својата земја.

Ова е бројот на луѓето што Навуходоносор ги одведе во прогонство: во седмата година — три илјади дваесет и тројца Јудејци;

во осумнаесеттата година на Навуходоносор — осумстотини триесет и две лица од Ерусалим;

во дваесет и третата година на Навуходоносор, Невузарадан, заповедникот на стражата, одведе во прогонство седумстотини четириесет и пет Јудејци. Вкупно беа четири илјади и шестотини лица.

Во триесет и седмата година од прогонството на Јехојахин, царот на Јуда, во дванаесеттиот месец, на дваесет и петтиот ден од месецот, Евил-Меродах, царот на Вавилон, во првата година од своето владеење, му покажа милост на Јехојахин, царот на Јуда, и го изведе од затвор.

Му зборуваше благо и му даде повисоко место од другите цареви што беа со него во Вавилон.

Јехојахин ја соблече затворската облека и редовно јадеше на царската трпеза во сите денови на својот живот.

Вавилонскиот цар секој ден му даваше постојана издршка, сѐ до денот на неговата смрт, во сите денови на неговиот живот.