Плачот на Еремија

Како осамено остана градот што некогаш беше полн со народ! Сега е како вдовица. Таа што некогаш беше голема меѓу народите и господарка меѓу областите, сега мора да служи.

Горко плаче ноќе, а солзите ѝ се на образите. Од сите што ја сакаа нема кој да ја утеши. Сите нејзини пријатели ја изневерија и ѝ станаа непријатели.

Јуда замина во прогонство поради страдање и тешко ропство. Живее меѓу народите и не наоѓа одмор. Сите нејзини гонители ја стигнаа во теснина.

Патиштата кон Сион тагуваат, зашто никој не доаѓа на празниците. Сите негови порти се опустошени, свештениците воздивнуваат, девојките тагуваат, а самиот Сион е во горчина.

Неговите противници станаа господари, а непријателите живеат спокојно, зашто Господ го ожалости поради мноштвото негови престапи. Неговите деца заминаа во заробеништво пред непријателот.

Сета убавина ја напушти ќерката Сионска. Нејзините водачи станаа како елени што не наоѓаат пасиште; без сила бегаат пред гонителот.

Во деновите на својата неволја и скитање Ерусалим се сеќава на сите свои богатства што ги имаше во древните денови. Кога неговиот народ падна во рацете на непријателот и немаше кој да му помогне, противниците го гледаа и се потсмеваа на неговата пропаст.

Ерусалим тешко згреши и затоа стана нечист. Сите што некогаш го почитуваа сега го презираат, зашто ја видоа неговата голотија. И самиот воздивнува и се повлекува засрамен.

Неговата нечистотија му се гледа на облеката; не размислуваше за својот крај. Затоа падна страшно и нема кој да го утеши. „Погледни, Господи, на мојата неволја, зашто непријателот се возвиши!“

Непријателот ја испружи раката кон сите негови скапоцености. Ерусалим виде како народите влегуваат во неговото светилиште — оние за кои Ти заповеда да не влегуваат во Твоето собрание.

Целиот негов народ воздивнува и бара леб. Ги даваат своите скапоцености за храна, само за да го одржат животот. „Погледни, Господи, и види колку сум понижен!“

„Погледнете, сите вие што минувате по патот! Има ли болка како мојата болка што ме снајде, со која Господ ме ожалости во денот на Својот жесток гнев?

Од височините испрати оган во моите коски и тој ги совлада. Распростре мрежа пред моите нозе и ме врати назад. Ме остави опустошена и изнемоштена цел ден.

Јаремот на моите престапи е врзан со Неговата рака; тие се испреплетоа и ми се качија на вратот. Ми ја скрши силата. Господ ме предаде во раце од кои не можам да се избавам.

Господ ги отфрли сите мои силни луѓе што беа среде мене. Повика војска против мене за да ги скрши моите младичи. Господ ја изгази како во преса девицата, ќерката Јудина.

Поради тоа плачам; од моите очи течат солзи, зашто далеку е од мене утешителот што би ми ја освежил душата. Моите деца останаа опустошени, зашто непријателот надвладеа.

Сион ги простира рацете, но нема кој да го утеши. Господ заповеда против Јаков неговите околни непријатели да го нападнат. Ерусалим стана нечист меѓу нив.

Господ е праведен, зашто јас се побунив против Неговиот збор. Слушнете, сите народи, и погледнете ја мојата болка! Моите девојки и младичи заминаа во заробеништво.

Ги повикав оние што ме сакаа, но тие ме измамија. Моите свештеници и старешини умираа во градот додека бараа храна за да го одржат животот.

Погледни, Господи, колку ми е тешко! Утробата ми се превртува, срцето ми се кине во мене, зашто жестоко се побунив. Надвор мечот ми ги одзема децата, а внатре владее смрт.

Луѓето слушаат како воздивнувам, но нема кој да ме утеши. Сите мои непријатели слушнаа за мојата несреќа и се радуваат што Ти го направи тоа. Донеси го денот што го најави, за и тие да станат како мене!

Нека излезе пред Тебе сето нивно зло! Постапи со нив како што постапи со мене поради сите мои престапи. Зашто многубројни се моите воздишки и моето срце е болно.“