Прескокни кон главната содржина

Еремија

Глава 7

  1. 1

    Господовиот збор дојде до Еремија:

  2. 2

    „Застани кај портата на Господовиот дом и таму објави го овој збор: ‚Слушнете го Господовиот збор, сите луѓе од Јуда што влегувате низ овие порти за да Му се поклоните на Господ!‘

  3. 3

    Вака вели Господ над војските, Бог на Израел: ‚Исправете ги своите патишта и своите дела, и ќе ви дозволам да живеете на ова место.

  4. 4

    Не надевајте се на лажните зборови: „Ова е Господовиот храм, Господовиот храм, Господовиот храм!“

  5. 5

    Ако навистина ги исправите своите патишта и своите дела, ако навистина постапувате праведно еден кон друг,

  6. 6

    ако не ги угнетувате туѓинецот, сиракот и вдовицата, ако не пролевате невина крв на ова место и ако не одите по други богови на своја погибел,

  7. 7

    тогаш ќе ви дозволам да живеете на ова место, во земјата што им ја дадов на вашите татковци, засекогаш.

  8. 8

    Но ете, вие се надевате на лажни зборови што не можат да ви помогнат.

  9. 9

    Крадете, убивате, вршите прељуба, лажно се заколнувате, му принесувате темјан на Ваал и одите по други богови што не сте ги познавале,

  10. 10

    а потоа доаѓате и стоите пред Мене во овој дом, кој го носи Моето име, и велите: „Безбедни сме!“ — само за да продолжите да ги правите сите овие одвратности.

  11. 11

    Зар овој дом, кој го носи Моето име, стана разбојничка пештера во вашите очи? Ете, и Јас го видов тоа‘“, вели Господ.

  12. 12

    „Отидете во Моето место во Шило, каде што најпрво направив да престојува Моето име, и погледнете што му направив поради злото на Мојот народ Израел.

  13. 13

    А сега, бидејќи ги правевте сите овие дела“, вели Господ, „иако постојано ви зборував, вие не слушавте; ве повикував, но не одговаравте,

  14. 14

    со овој дом што го носи Моето име, во кој се надевате, и со местото што ви го дадов вам и на вашите татковци ќе постапам како што постапив со Шило.

  15. 15

    Ќе ве отфрлам од пред Моето лице, како што ги отфрлив сите ваши браќа, целото потомство Ефремово.

  16. 16

    А ти, не моли се за овој народ. Не кревај ни плач ни молитва за нив и не застапувај се пред Мене, зашто нема да те послушам.

  17. 17

    Зар не гледаш што прават во градовите на Јуда и по улиците на Ерусалим?

  18. 18

    Децата собираат дрва, татковците го палат огнот, а жените месат тесто за да прават колачи за небесната царица и да им излеваат течни приноси на други богови, предизвикувајќи Ме на гнев.

  19. 19

    Зар Мене Ме предизвикуваат?“ — вели Господ. „Зар не се повредуваат самите себе и не си нанесуваат срам?“

  20. 20

    Затоа вака вели Господ Бог: „Ете, Мојот гнев и Мојата лутина ќе се излеат врз ова место — врз луѓето и животните, врз полските дрвја и врз плодот на земјата. Ќе горат и нема да се изгаснат.“

  21. 21

    Вака вели Господ над војските, Бог на Израел: „Додајте ги своите паленици кон другите жртви и изедете го месото!

  22. 22

    Зашто во денот кога ги изведов вашите татковци од египетската земја, не им зборував и не им заповедав првенствено за паленици и жртви,

  23. 23

    туку им го заповедав ова: ‚Слушајте го Мојот глас и Јас ќе бидам ваш Бог, а вие ќе бидете Мој народ. Одете по секој пат што ќе ви го заповедам, за да ви биде добро.‘

  24. 24

    Но тие не слушаа и не го приклонија своето уво. Одеа по сопствените замисли и по тврдоглавоста на своето зло срце; одеа назад, а не напред.

  25. 25

    Од денот кога вашите татковци излегоа од египетската земја до денес постојано ви ги испраќав сите Свои слуги, пророците.

  26. 26

    Но не Ме слушаа и не го приклонија своето уво; станаа тврдоглави и постапуваа полошо од своите татковци.

  27. 27

    Ќе им ги кажеш сите овие зборови, но нема да те слушаат. Ќе ги повикуваш, но нема да ти одговорат.

  28. 28

    Тогаш кажи им: ‚Ова е народот што не го слушаше гласот на Господ, својот Бог, и не ја прифати Неговата поука. Верноста исчезна и повеќе ја нема во нивната уста.‘

  29. 29

    Отсечи ја својата коса и фрли ја! Крени тажачка песна по голите височини, зашто Господ го отфрли и го остави поколението што го предизвика Неговиот гнев.

  30. 30

    Зашто синовите Јудини го правеа она што е зло во Моите очи“, вели Господ. „Ги поставија своите одвратни идоли во домот што го носи Моето име и го осквернија.

  31. 31

    Ги изградија височините на Тофет во долината Бен-Хином за да ги горат своите синови и ќерки во оган — нешто што не го заповедав и никогаш не Ми дојде во мисла.

  32. 32

    Затоа ете, доаѓаат денови“, вели Господ, „кога повеќе нема да се нарекува Тофет ниту долината Бен-Хином, туку Долина на колењето. Во Тофет ќе погребуваат мртви додека повеќе нема место.

  33. 33

    Мртвите тела на овој народ ќе станат храна за небесните птици и земните ѕверови, и никој нема да ги брка.

  34. 34

    Ќе направам во градовите на Јуда и по улиците на Ерусалим да престанат гласот на радоста и гласот на веселбата, гласот на младоженецот и гласот на невестата, зашто земјата ќе стане пустош.“