Прескокни кон главната содржина

Јов

Глава 19

  1. 1

    Тогаш Јов одговори и рече:

  2. 2

    „До кога ќе ја мачите мојата душа и ќе ме кршите со зборови?

  3. 3

    Веќе десетпати ме посрамувате; зар не ви е срам толку грубо да постапувате со мене?

  4. 4

    И ако навистина сум згрешил, мојата грешка останува кај мене.

  5. 5

    Ако навистина сакате да се возвишите над мене и мојот срам да го користите како доказ против мене,

  6. 6

    тогаш знајте дека Бог ме собори и ме опкружи со Својата мрежа.

  7. 7

    Ете, викам: ‚Насилство!‘ — но нема одговор; повикувам за помош, но нема правда.

  8. 8

    Тој го загради мојот пат и не можам да поминам; врз моите патеки постави темнина.

  9. 9

    Ја соблече мојата чест од мене и ја отстрани круната од мојата глава.

  10. 10

    Ме руши од сите страни и јас пропаѓам; ја искорна мојата надеж како дрво.

  11. 11

    Го разгори Својот гнев против мене и ме смета за еден од Своите непријатели.

  12. 12

    Неговите чети доаѓаат заедно, подигаат насип против мене и се вкопуваат околу мојот шатор.

  13. 13

    Моите браќа ги оддалечи од мене, а моите познаници сосема ми станаа туѓи.

  14. 14

    Моите блиски ме напуштија, а моите пријатели ме заборавија.

  15. 15

    Оние што живеат во мојот дом и моите слугинки ме сметаат за туѓинец; станав странец во нивните очи.

  16. 16

    Го повикувам својот слуга, но тој не ми одговара; морам да го молам со сопствената уста.

  17. 17

    Мојот здив ѝ е одвратен на мојата жена, а станав одбивен и за своите најблиски.

  18. 18

    Дури и малите деца ме презираат; кога ќе станам, зборуваат против мене.

  19. 19

    Сите мои најблиски пријатели се згрозуваат од мене, а оние што ги љубев се свртеа против мене.

  20. 20

    Моите коски се прилепија за кожата и телото; едвај се спасив со кожата на своите заби.

  21. 21

    Смилувајте се на мене, смилувајте се на мене, пријатели мои, зашто Божјата рака ме допре!

  22. 22

    Зошто ме прогонувате како Бог? Зар уште не сте се наситиле од моето тело?

  23. 23

    О, кога моите зборови би биле запишани! Кога би биле внесени во книга!

  24. 24

    Со железно перо и олово засекогаш да бидат врежани во карпа!

  25. 25

    Но јас знам дека мојот Откупител е жив и дека на крајот ќе застане над правта.

  26. 26

    И откако оваа моја кожа ќе биде уништена, од своето тело ќе Го видам Бог.

  27. 27

    Јас самиот ќе Го видам; моите очи ќе Го гледаат, а не некој друг. Срцето во мене копнее по тој миг!

  28. 28

    Ако велите: ‚Како уште да го прогониме?‘ и мислите дека коренот на проблемот е во мене,

  29. 29

    тогаш плашете се од мечот, зашто гневот носи казна со меч, за да знаете дека има суд.“