Јов

Тогаш Јов одговори и рече:

„И денес мојата жалба е горчлива; мојата мака е потешка од моите воздишки.

О, кога би знаел каде да Го најдам! Би дошол до Неговиот престол.

Би го изложил својот случај пред Него и би ја исполнил устата со докази.

Би сакал да ги знам зборовите со кои ќе ми одговори и да разберам што ќе ми каже.

Зар би се расправал со мене со Својата огромна сила? Не, Тој би ме сослушал.

Таму праведен човек би можел да се расправа со Него и засекогаш би бил избавен од својот Судија.

Ете, одам кон исток, но Него Го нема; се враќам кон запад, но не можам да Го забележам.

Кога дејствува на север, не можам да Го видам; кога се свртува кон југ, не можам да Го здогледам.

Но Тој го знае патот по кој одам; кога ќе ме испита, ќе излезам како злато.

Моите нозе цврсто се држеа до Неговите чекори; го пазев Неговиот пат и не скршнав од него.

Не отстапив од заповедта на Неговите усни; зборовите на Неговата уста ги ценев повеќе од својата секојдневна храна.

Но Тој е единствен и кој може да Го одврати? Што ќе посака Неговата душа, тоа и го прави.

Тој ќе го исполни она што ми го определил, а многу такви работи има кај Него.

Затоа се плашам пред Неговото лице; кога размислувам за Него, ме обзема страв.

Бог го направи моето срце слабо, а Семоќниот ме исплаши.

Сепак, не исчезнав пред темнината, иако густиот мрак го покри моето лице.“