Јоил

Господовиот збор што дојде до Јоел, синот на Петуел.

Чујте го ова, старешини, и внимавајте, сите жители на земјата! Се случило ли вакво нешто во вашите денови или во деновите на вашите татковци?

Раскажете им го ова на своите деца; вашите деца нека им го раскажат на своите деца, а нивните деца на следниот род.

Она што го оставија гасениците, го изедоа скакулците; она што го оставија скакулците, го изедоа ларвите; а она што го оставија ларвите, го изедоа штетниците.

Разбудете се, пијаници, и плачете; ридајте, сите што пиете вино, поради ширата (виното), зашто ви е одземена од устата.

Зашто врз Мојата земја се крена силен и безброен народ; забите му се како лавовски заби, а вилиците како на лавица.

Ми ја опустоши лозата и ми ја уништи смоквата; целосно ја соголи и ја остави опустошена, а гранките ѝ побелеа.

Ридај како млада жена облечена во груба облека, која тагува по мажот на својата младост.

Житниот принос и налевниот принос веќе ги нема во Господовиот дом; тагуваат свештениците, Господовите служители.

Запустено е полето, тагува земјата; житото е уништено, ширата (виното) пресуши, а маслото се исцрпи.

Засрамете се, земјоделци; ридајте, лозари, поради пченицата и јачменот, зашто пропадна жетвата на полето.

Лозата се исуши, смоквата свена; нарот, палмата и јаболкницата — сите полски дрвја се исушија; радоста исчезна меѓу луѓето.

Препашајте се со вреќиште и плачете, свештеници; ридајте, служители на жртвеникот. Дојдете и поминете ја ноќта во вреќиште (груба покајничка облека), служители на мојот Бог, зашто во домот на вашиот Бог веќе ги нема житниот и налевниот принос.

Осветете пост, свикајте свечен собир; соберете ги старешините и сите жители на земјата во домот на Господ, вашиот Бог, и викајте кон Господ.

Тешко за тој ден! Зашто Господовиот ден е близу; ќе дојде како пустошење од Семоќниот.

Зар пред нашите очи не исчезна храната, а од домот на нашиот Бог радоста и веселбата?

Зрната се исушија под грутките земја; житниците опустеа, амбарите се урнаа, зашто житото се исуши.

Како стенка добитокот! Стадата говеда талкаат збунето, зашто немаат пасиште; страдаат и стадата овци.

Кон Тебе, Господи, викам, зашто огнот ги проголта пасиштата во пустината, а пламенот ги изгоре сите полски дрвја.

Дури и полските животни копнеат кон Тебе, зашто водните потоци пресушија, а огнот ги проголта пасиштата во пустината.