Исус Навин

Со ждрепка доби наследство и Манасиевото племе, зашто Манасија беше Јосифовиот првороден. На Махир, Манасиевиот првороден и татко на Галаад, бидејќи беше воин, му припаднаа Галаад и Васан.

Ждрепката беше и за другите Манасиеви потомци според нивните семејства: за потомците на Авиезер, Хелек, Асриел, Шехем, Ефер и Семида. Тоа беа машките потомци на Манасија, Јосифовиот син, според нивните семејства.

Но Салпаад, синот на Ефер, синот на Галаад, синот на Махир, синот на Манасија, немаше синови, туку само ќерки. Имињата на неговите ќерки беа: Маала, Нуа, Егла, Мелха и Терса.

Тие дојдоа пред свештеникот Елеазар, пред Исус Навин, синот Навинов, и пред владетелите, па рекоа: „Господ му заповеда на Мојсеј да ни даде наследство меѓу нашите браќа.“ Затоа, според Господовата заповед, тој им даде наследство меѓу браќата на нивниот татко.

Така на Манасија му припаднаа десет делови, освен земјата Галаад и Васан, која е источно од Јордан,

зашто Манасиевите ќерки добија наследство меѓу неговите синови, а галаадската земја им припадна на другите Манасиеви потомци.

Границата на Манасија одеше од Асир до Михметат, што е спроти Шехем; потоа се протегаше надесно до жителите на Ен-Тапфуа.

Земјата на Тапфуа му припаѓаше на Манасија, но самиот Тапфуа, на Манасиевата граница, им припаѓаше на Ефремовите синови.

Границата се спушташе до потокот Кана, јужно од потокот. Тие градови, иако беа меѓу Манасиевите градови, му припаѓаа на Ефрем; Манасиевата граница беше северно од потокот и завршуваше кај морето.

Земјата на југ му припаѓаше на Ефрем, а на север на Манасија; морето беше неговата граница. На север нивните земји се допираа со Асир, а на исток со Исахар.

Во земјата на Исахар и Асир, Манасија ги имаше Вет-Сан и неговите населби, Ивлеам и неговите населби, жителите на Дор и неговите населби, жителите на Ен-Дор и неговите населби, жителите на Таанах и неговите населби, и жителите на Мегидо и неговите населби - три области.

Но Манасиевите синови не можеа да ги истераат жителите на тие градови; Ханаанците беа решени да останат да живеат во таа земја.

Кога Израелевите синови зајакнаа, им наметнаа данок на Ханаанците, но не ги истераа целосно.

Тогаш Јосифовите потомци му рекоа на Исус Навин: „Зошто ни даде со ждрепка само еден дел како наследство, кога сме многуброен народ, бидејќи Господ досега нѐ благословуваше?“

Исус Навин им рече: „Ако сте многуброен народ, искачете се во шумата и расчистете си место во земјата на Ферезејците и Рефаимите, бидејќи Ефремовата планинска земја ви е тесна.“

Јосифовите потомци рекоа: „Планинската земја не ни е доволна, а сите Ханаанци што живеат во долината имаат железни бојни коли - и оние во Вет-Сан и неговите населби и оние во Језраелската долина.“

Тогаш Исус Навин му рече на Јосифовиот дом - на Ефрем и Манасија: „Вие сте многуброен народ и имате голема сила; нема да имате само еден дел.

Планинската земја ќе биде ваша. Иако е шума, ќе ја расчистите, и ќе биде ваша до нејзините краеви. Ќе ги истерате Ханаанците, иако имаат железни бојни коли и се силни.“