Судии

Во тој ден Девора и Варак, синот на Авиноам, ја испеаја оваа песна:

„Благословувајте Го Господ, зашто водачите застанаа на чело во Израел и народот доброволно се понуди!

Слушајте, цареви; внимавајте, владетели! Јас ќе Му пеам на Господ, ќе Му свирам на Господ, Бог Израелев.

Господи, кога излезе од Сеир, кога тргна од Едомското Поле, земјата се затресе, небесата капеа, и облаците истураа вода.

Горите се растопија пред Господ, и Синај пред Господ, Бог Израелев.

Во деновите на Самегар, синот на Анат, во деновите на Јаил, патиштата опустеа, а патниците одеа по заобиколни патеки.

Селата во Израел опустеа, опустеа, сѐ додека не станав јас, Девора, сѐ додека не станав мајка во Израел.

Избраа нови богови; тогаш војната дојде до портите. Се виде ли штит или копје меѓу четириесет илјади во Израел?

Моето срце е со Израелевите водачи, со оние од народот што доброволно се понудија. Благословувајте Го Господ!

Вие што јавате на бели ослици, што седите на богати седла и одите по патот – раскажувајте!

Кај поилиштата, меѓу гласовите на оние што црпат вода, нека ги раскажуваат Господовите праведни дела, праведните дела за Неговите села во Израел. Тогаш Господовиот народ слезе кон градските порти.

Разбуди се, разбуди се, Деворо! Разбуди се, разбуди се и запеј песна! Стани, Варак, и поведи ги своите пленици, сине Авиноамов!

Тогаш остатокот од благородните слезе кај народот; Господовиот народ слезе кај мене против силните.

Од Ефрем дојдоа оние чии корени се во Амалик; по тебе, Венијамине, меѓу твоите луѓе. Од Махир слегоа водачи, а од Завулон оние што носат заповеднички стап.

Исахаровите владетели беа со Девора; Исахар беше верен на Варак и со него се спушти во долината. Кај Рувимовите потоци имаше големи размислувања во срцето.

Зошто седеше меѓу кошарите и го слушаше свирењето за стадата? Кај Рувимовите потоци имаше големи двоумења во срцето.

Галаад остана од другата страна на Јордан; а Дан – зошто се задржа кај корабите? Асир седеше на морскиот брег и остана кај своите пристаништа.

Завулон беше народ што го изложи својот живот на смрт, а и Нефталим – на полските височини.

Дојдоа цареви и се бореа; тогаш хананските цареви се бореа кај Танах, покрај водите на Мегидо, но не зедоа сребрен плен.

Од небото се бореа; ѕвездите од своите патеки се бореа против Сисара.

Потокот Кисон ги однесе, древниот поток, потокот Кисон. Душо моја, гази силно!

Тогаш коњските копита тропаа од силното галопирање на нивните коњи.

‚Проколнете го Мероз‘, рече Господовиот ангел, ‚тешко проколнете ги неговите жители, зашто не дојдоа да Му помогнат на Господ, да Му помогнат на Господ против силните‘.

Нека биде благословена меѓу жените Јаил, жената на Кенеецот Хевер; нека биде благословена меѓу жените што живеат во шатори!

Тој побара вода, а таа му даде млеко; во господарска чаша му донесе згуснато млеко.

Со левата рака посегна по колецот, а со десната по работничкиот чекан; го удри Сисара, му ја смачка главата, му ја проби и му ја распарчи слепоочницата.

Меѓу нејзините нозе се свитка, падна и остана да лежи; меѓу нејзините нозе се свитка и падна; таму каде што се свитка, таму падна мртов.

Низ прозорецот погледна Сисаровата мајка и извика низ решетката: ‚Зошто толку доцни неговата кола? Зошто се забавуваат тркалата на неговите коли?‘

Најмудрите меѓу нејзините дворјанки ѝ одговараа, а и самата таа си ги повторуваше нивните зборови:

‚Сигурно нашле плен и го делат: по една девојка или две на секој војник; шарен плен за Сисара, шарени везени облеки, по две везени облеки за вратот на оној што го дели пленот‘.

Така нека загинат сите Твои непријатели, Господи! А оние што Те сакаат нека бидат како сонцето кога изгрева во својата сила“. Потоа земјата имаше мир четириесет години.