Прескокни кон главната содржина

Судии

Глава 6

  1. 1

    Израелевите синови повторно правеа зло пред Господ, па Господ ги предаде во рацете на Мадијамците седум години.

  2. 2

    Раката на Мадијам беше силна над Израел. Поради Мадијамците, Израелевите синови си правеа засолништа во планинските пештери и тврдини.

  3. 3

    Кога Израел ќе посееше, доаѓаа Мадијамците, Амаликијците и луѓето од исток и го напаѓаа.

  4. 4

    Се улогоруваа против нив, ги уништуваа земните плодови сѐ до Газа и не оставаа храна во Израел, ниту овца, ниту вол, ниту осел.

  5. 5

    Доаѓаа со својот добиток и со своите шатори, многубројни како скакулци; тие и нивните камили беа безбројни. Влегуваа во земјата за да ја опустошат.

  6. 6

    Така Израел многу осиромаши поради Мадијамците, и Израелевите синови повикаа кон Господ.

  7. 7

    Кога Израелевите синови повикаа кон Господ поради Мадијамците,

  8. 8

    Господ им испрати пророк, кој им рече: „Вака зборува Господ, Бог Израелев: ‚Јас ве изведов од Египет и ве ослободив од домот на ропството.

  9. 9

    Ве избавив од раката на Египќаните и од рацете на сите што ве угнетуваа; ги истерав пред вас и ви ја дадов нивната земја.

  10. 10

    Ви реков: Јас сум Господ, вашиот Бог. Не плашете се од боговите на Аморејците, во чија земја живеете. Но вие не го послушавте Мојот глас‘“.

  11. 11

    Тогаш Господовиот ангел дојде и седна под дабот во Офра, што му припаѓаше на Јоас Авиезерецот. Неговиот син Гедеон вршеше пченица во преса за грозје, за да ја скрие од Мадијамците.

  12. 12

    Господовиот ангел му се јави и му рече: „Господ е со тебе, храбар јунаку!“

  13. 13

    Гедеон му одговори: „О, господару мој, ако Господ е со нас, зошто нѐ снајде сето ова? Каде се сите Негови чуда за кои ни раскажуваа нашите татковци, велејќи: ‚Зар Господ не нѐ изведе од Египет?‘ А сега Господ нѐ остави и нѐ предаде во рацете на Мадијам“.

  14. 14

    Господ се сврте кон него и рече: „Оди со оваа твоја сила и избави го Израел од рацете на Мадијам. Зар не те испраќам Јас?“

  15. 15

    Гедеон Му рече: „О, Господи, со што ќе го избавам Израел? Ете, мојот род е најслаб во Манасија, а јас сум најмал во домот на својот татко“.

  16. 16

    Господ му рече: „Јас ќе бидам со тебе, и ќе го поразиш Мадијам како еден човек“.

  17. 17

    Гедеон Му рече: „Ако најдов милост пред Тебе, дај ми знак дека навистина Ти ми зборуваш.

  18. 18

    Не заминувај оттука додека не се вратам кај Тебе, не го донесам својот принос и не го поставам пред Тебе“. А Тој рече: „Ќе останам додека не се вратиш“.

  19. 19

    Гедеон влезе, приготви јаре и бесквасни лебови од околу 22 литри брашно; месото го стави во кошница, а чорбата во лонец, па Му ги донесе под дабот.

  20. 20

    Божјиот ангел му рече: „Земи ги месото и бесквасните лебови, стави ги на оваа карпа и истури ја чорбата“. И тој направи така.

  21. 21

    Тогаш Господовиот ангел го испружи врвот на стапот што го држеше во раката и ги допре месото и бесквасните лебови. Од карпата излезе оган и ги проголта месото и бесквасните лебови; а Господовиот ангел исчезна од пред неговите очи.

  22. 22

    Кога Гедеон виде дека тоа беше Господовиот ангел, рече: „О, Господи Боже! Го видов Господовиот ангел лице в лице!“

  23. 23

    Но Господ му рече: „Мир на тебе! Не плаши се; нема да умреш“.

  24. 24

    И Гедеон таму Му изгради жртвеник на Господ и го нарече „Господ е мир“. Тој стои и до денес во Офра на Авиезерците.

  25. 25

    Истата ноќ Господ му рече: „Земи го јунецот на својот татко, вториот јунец, седумгодишен, урни го Вааловиот жртвеник што е кај татко ти и исечи ја ашерата што е покрај него.

  26. 26

    Потоа изгради Му жртвеник на Господ, својот Бог, на врвот на оваа тврдина, како што треба, земи го вториот јунец и принеси го како целосно изгорена жртва на дрвата од ашерата што ќе ја исечеш“.

  27. 27

    Гедеон зеде десет луѓе од своите слуги и направи како што му рече Господ. Но бидејќи се плашеше од домот на својот татко и од градските луѓе, не го направи тоа дење, туку ноќе.

  28. 28

    Кога луѓето од градот станаа рано наутро, ете, Вааловиот жртвеник беше урнат, ашерата покрај него беше исечена, а вториот јунец беше принесен на новоизградениот жртвеник.

  29. 29

    Тогаш си рекоа еден на друг: „Кој го направи ова?“ Откако испитаа и распрашаа, рекоа: „Гедеон, синот на Јоас, го направил тоа“.

  30. 30

    Градските луѓе му рекоа на Јоас: „Изведи го својот син, нека умре, зашто го урна Вааловиот жртвеник и ја исече ашерата што беше покрај него“.

  31. 31

    Но Јоас им рече на сите што стоеја против него: „Зар вие ќе го браните Ваал? Зар вие ќе го спасувате? Кој ќе го брани, нека биде убиен уште утрово! Ако тој е бог, нека се брани самиот, зашто му е урнат жртвеникот“.

  32. 32

    Тој ден го нарекоа Гедеон Ерус-Ваал, велејќи: „Нека Ваал се брани против него, зашто му го урна жртвеникот“.

  33. 33

    Сите Мадијамци, Амаликијци и луѓе од исток се собраа заедно, го преминаа Јордан и се улогорија во Језраелската Долина.

  34. 34

    Тогаш Господовиот Дух го облече Гедеон; тој затруби со труба, и Авиезеровците се собраа по него.

  35. 35

    Испрати гласници низ цела Манасија, и тие исто така се собраа по него. Испрати гласници и кај Асир, Завулон и Нефталим, и тие излегоа да им се придружат.

  36. 36

    Гедеон Му рече на Бог: „Ако навистина го избавуваш Израел преку мојата рака, како што рече,

  37. 37

    ете, ќе ставам волнено руно на гумното. Ако росата биде само на руното, а целата земја околу него остане сува, тогаш ќе знам дека ќе го избавиш Израел преку мојата рака, како што рече“.

  38. 38

    И стана така. Следното утро стана рано, го исцеди руното и истисна од него цела чинија вода.

  39. 39

    Тогаш Гедеон Му рече на Бог: „Да не пламне Твојот гнев против мене; ќе прозборам само уште еднаш. Те молам, дозволи ми уште еднаш да испитам со руното: нека биде суво само руното, а по целата земја нека има роса“.

  40. 40

    И Бог направи така таа ноќ: само руното остана суво, а по целата земја имаше роса.