Прескокни кон главната содржина

Неемија

Глава 13

  1. 1

    Во тој ден пред народот се читаше од книгата на Мојсеј, и во неа беше најдено напишано дека Амонец и Моавец никогаш не треба да влезат во Божјото собрание,

  2. 2

    зашто не им излегоа во пресрет на Израелевите синови со леб и вода, туку го најмија Валаам против нив за да ги проколне. Но нашиот Бог ја претвори клетвата во благослов.

  3. 3

    Кога го слушнаа Законот, го одделија од Израел секој човек со туѓо потекло.

  4. 4

    А пред тоа свештеникот Елиасив, поставен над собите на домот на нашиот Бог и роднина на Товија,

  5. 5

    му подготвил голема соба, во која порано ги ставаа житните приноси, темјанот, предметите, десетокот од житото, новото вино и маслото, определени за левитите, пејачите и вратарите, како и приносите за свештениците.

  6. 6

    Додека се случуваше сето тоа, јас не бев во Ерусалим, зашто во триесет и втората година на персискиот цар Артаксеркс отидов кај царот. По некое време побарав дозвола од царот

  7. 7

    и се вратив во Ерусалим. Тогаш дознав за злото што го направил Елиасив, подготвувајќи му соба на Товија во дворовите на Божјиот дом.

  8. 8

    Многу се разгневив и го исфрлив целиот покуќнински имот на Товија надвор од собата.

  9. 9

    Потоа заповедав собите да се очистат и повторно ги внесов таму предметите на Божјиот дом, житниот принос и темјанот.

  10. 10

    И дознав дека деловите што им припаѓаа на левитите не им беа давани, па левитите и пејачите задолжени за службата се разбегаа секој на својата нива.

  11. 11

    Тогаш ги укорив управителите и реков: „Зошто е запоставен Божјиот дом?“ Потоа ги собрав левитите и ги поставив на нивните места.

  12. 12

    Тогаш цела Јуда повторно донесуваше во ризниците десеток од житото, новото вино и маслото.

  13. 13

    Над ризниците ги поставив свештеникот Селемија, книжникот Садок и левитот Федаја, а покрај нив Ханан, синот на Закур, внук на Матанија, зашто се сметаа за верни. Нивна должност беше да им ги делат деловите на своите браќа.

  14. 14

    Спомни си за мене, Боже мој, поради ова, и не ги избриши моите добри дела што ги направив за домот на мојот Бог и за Неговата служба.

  15. 15

    Во тие денови видов во Јуда луѓе што газеа грозје во преси во сабота, внесуваа снопови и ги товараа на осли, а носеа и вино, грозје, смокви и секаков товар во Ерусалим во саботен ден. Ги предупредив во денот кога продаваа храна.

  16. 16

    И Тирците, кои живееја во градот, донесуваа риби и секаква стока и им продаваа во сабота на Јудејците во Ерусалим.

  17. 17

    Тогаш ги укорив благородниците на Јуда и им реков: „Какво е ова зло што го правите и го осквернувате саботниот ден?

  18. 18

    Зар вашите татковци не правеа така, па нашиот Бог ја донесе врз нас и врз овој град сета оваа несреќа? А вие го зголемувате гневот против Израел со тоа што ја осквернувате саботата.“

  19. 19

    Кога се стемни кај ерусалимските врати пред саботата, заповедав вратите да се затворат и да не се отвораат додека не помине саботата. Поставив некои од своите слуги кај вратите, за никаков товар да не се внесува во саботен ден.

  20. 20

    Трговците и продавачите на секаква стока еднаш или двапати преноќија надвор од Ерусалим.

  21. 21

    Ги предупредив и им реков: „Зошто преноќувате пред ѕидот? Ако го повторите тоа, ќе ве отстранам со сила!“ Од тоа време повеќе не доаѓаа во сабота.

  22. 22

    Потоа им заповедав на левитите да се очистат и да дојдат да ги чуваат вратите, за да се осветува саботниот ден. Спомни си за мене, Боже мој, и за ова, и смилувај ми се според Својата голема милост.

  23. 23

    Во тие денови видов и Јудејци што се беа ожениле со жени од Азот, Амон и Моав.

  24. 24

    Половината од нивните деца зборуваа азотски или на јазикот на некој друг народ, а не знаеја да зборуваат јудејски.

  25. 25

    Ги укорив и ги проколнав; некои од нив ги удрив и им ја искубав косата. Ги заколнав во Бог, велејќи: „Не давајте ги своите ќерки за нивните синови и не земајте од нивните ќерки за своите синови или за себе.

  26. 26

    Зар во тоа не згреши Соломон, Израелевиот цар? Меѓу многуте народи немаше цар како него; неговиот Бог го љубеше и го постави за цар над целиот Израел. Сепак, туѓите жени го наведоа и него на грев.

  27. 27

    Зар треба да слушаме дека и вие го правите сето ова големо зло и Му сте неверни на нашиот Бог, земајќи туѓи жени?“

  28. 28

    Еден од синовите на Јојада, синот на првосвештеникот Елиасив, беше зет на Санавалат Оронецот. Затоа го истерав од мене.

  29. 29

    Спомни си за нив, Боже мој, зашто го осквернија свештенството и заветот на свештениците и левитите.

  30. 30

    Така ги очистив од сѐ туѓо и ги определив службите на свештениците и левитите, секого според неговата служба,

  31. 31

    како и донесувањето дрва во определени времиња и првините. Спомни си за мене, Боже мој, за мое добро!