Неемија

Кога ѕидот беше изграден и ги поставив крилата на вратите, беа назначени вратарите, пејачите и левитите.

Над Ерусалим ги поставив својот брат Ханани и Хананија, заповедникот на тврдината, зашто тој беше верен човек и се боеше од Бог повеќе од многумина.

Им реков: „Ерусалимските врати да не се отвораат додека сонцето добро не огрее. И додека стражарите сѐ уште се на своите места, нека ги затворат вратите и нека ги стават резите. Поставете стражари од жителите на Ерусалим, секој на своето стражарско место и секој спроти својата куќа.“

Градот беше простран и голем, но во него имаше малку луѓе, а куќите уште не беа изградени.

Тогаш мојот Бог ми стави во срцето да ги соберам благородниците, управителите и народот за да бидат запишани според семејното потекло. Го најдов записот за семејното потекло на оние што први се вратија, и во него беше напишано:

Ова се луѓето од покраината што се вратија од заробеништвото – оние што вавилонскиот цар Навуходоносор ги беше одвел во Вавилон – и се вратија во Ерусалим и во Јуда, секој во својот град.

Тие дојдоа со Зоровавел, Исус, Неемија, Азарија, Раамија, Нахаманија, Мордехај, Билшан, Мисперет, Бигвај, Нехум и Ваана. Бројот на мажите од Израелевиот народ беше:

потомците на Фарос – две илјади сто седумдесет и двајца;

потомците на Сефатија – триста седумдесет и двајца;

потомците на Арах – шестотини педесет и двајца;

потомците на Фаат-Моав, од потомците на Исус и Јоав – две илјади осумстотини и осумнаесетмина;

потомците на Елам – илјада двесте педесет и четворица;

потомците на Затуј – осумстотини четириесет и петмина;

потомците на Закај – седумстотини и шеесетмина;

потомците на Винуј – шестотини четириесет и осуммина;

потомците на Вевај – шестотини дваесет и осуммина;

потомците на Азгад – две илјади триста дваесет и двајца;

потомците на Адоникам – шестотини шеесет и седуммина;

потомците на Бигвај – две илјади шеесет и седуммина;

потомците на Адин – шестотини педесет и петмина;

потомците на Атер, од Езекија – деведесет и осуммина;

потомците на Асум – триста дваесет и осуммина;

потомците на Весај – триста дваесет и четворица;

потомците на Хариф – сто и дванаесетмина;

потомците на Гаваон – деведесет и петмина;

луѓето од Витлеем и Нетофа – сто осумдесет и осуммина;

луѓето од Анатот – сто дваесет и осуммина;

луѓето од Вет-Азмавет – четириесет и двајца;

луѓето од Киријат-Јарим, Кефира и Вирот – седумстотини четириесет и тројца;

луѓето од Рама и Гева – шестотини дваесет и еден;

луѓето од Михмас – сто дваесет и двајца;

луѓето од Ветил и Гај – сто дваесет и тројца;

луѓето од другиот Нево – педесет и двајца;

потомците на другиот Елам – илјада двесте педесет и четворица;

потомците на Харим – триста и дваесетмина;

луѓето од Ерихон – триста четириесет и петмина;

луѓето од Лод, Хадид и Оно – седумстотини дваесет и еден;

потомците на Сенаја – три илјади деветстотини и триесетмина.

Свештениците: потомците на Једаја, од домот на Исус – деветстотини седумдесет и тројца;

потомците на Имер – илјада педесет и двајца;

потомците на Фасур – илјада двесте четириесет и седуммина;

потомците на Харим – илјада и седумнаесетмина.

Левитите: потомците на Исус и Кадмиел, од потомците на Одавија – седумдесет и четворица.

Пејачите: потомците на Асаф – сто четириесет и осуммина.

Вратарите: потомците на Салум, Атер, Талмон, Акув, Хатита и Совај – сто триесет и осуммина.

Храмските слуги: потомците на Сиха, Хасуфа, Таваот,

потомците на Кирос, Сија, Фадон,

потомците на Левана, Хагава, Салмај,

потомците на Ханан, Гидел, Гахар,

потомците на Реаја, Ресин, Некода,

потомците на Газам, Уза, Фасеја,

потомците на Весај, Меуним и Нефусим,

потомците на Ваквук, Хакуфа, Хархур,

потомците на Васлит, Мехида, Харса,

потомците на Варкос, Сисара, Тема,

потомците на Несија и Хатифа.

Потомците на Соломоновите слуги: потомците на Сотај, Соферет, Ферида,

потомците на Јала, Даркон, Гидел,

потомците на Сефатија, Хатил, Фохерет-Хасеваим и Амон.

Сите храмски слуги и потомци на Соломоновите слуги беа триста деведесет и двајца.

Овие дојдоа од Тел-Мелах, Тел-Харса, Херув, Адон и Имер, но не можеа да докажат дека нивните татковски домови и нивното потекло се од Израел:

потомците на Делаја, Товија и Некода – шестотини четириесет и двајца.

А од свештениците: потомците на Хаваја, Акос и Варзелај – оној што се ожени со една од ќерките на Варзелај Галаѓанецот и беше наречен според нивното име.

Тие го бараа својот запис меѓу запишаните според семејното потекло, но не го најдоа; затоа беа отстранети од свештенството како нечисти.

И управителот им рече да не јадат од пресветото додека не се појави свештеник со светите жрепки за откривање на Божјата волја.

Целото собрание имаше четириесет и две илјади триста и шеесет луѓе,

освен нивните слуги и слугинки, кои беа седум илјади триста триесет и седум. Имаа и двесте четириесет и пет пејачи и пејачки.

Нивните коњи беа седумстотини триесет и шест, нивните мазги – двесте четириесет и пет,

нивните камили – четиристотини триесет и пет, нивните осли – шест илјади седумстотини и дваесет.

Некои од родоначалниците дадоа за делото. Управителот даде во ризницата илјада златни дарици, педесет чаши и петстотини и триесет свештенички облеки.

Некои од родоначалниците дадоа во ризницата за делото дваесет илјади златни дарици и две илјади и двесте мини сребро.

А остатокот од народот даде дваесет илјади златни дарици, две илјади мини сребро и шеесет и седум свештенички облеки.

Свештениците, левитите, вратарите, пејачите, дел од народот, храмските слуги и сиот Израел се населија во своите градови. Кога дојде седмиот месец, Израелевите синови веќе беа во своите градови.