4 Мојсеева — Броеви

Тогаш целото собрание на Израелевите синови дојде во пустината Син, во првиот месец, и народот остана во Кадис. И Маријам умре таму и беше погребана таму.

А немаше вода за собранието, и тие се собраа против Мојсеј и против Арон.

И народот се расправаше со Мојсеј, велејќи: „О, да бевме умреле кога умреа нашите браќа пред Господ!

Зошто го доведовте Господовото собрание во оваа пустина, за да умреме тука, ние и нашиот добиток?

И зошто нѐ изведовте од Египет за да нѐ доведете на ова лошо место? Тоа не е место за сеидба, ниту за смокви, ниту за лозја, ниту за калинки; нема ни вода за пиење.“

Тогаш Мојсеј и Арон отидоа од собранието до влезот на шаторот на средбата и паднаа ничкум; и Господовата слава им се јави.

И Господ му рече на Мојсеј:

„Земи го стапот и собери го собранието, ти и твојот брат Арон, и кажете ѝ на карпата пред нивните очи да ја даде својата вода. Така ќе им извадиш вода од карпата, и ќе му дадеш на собранието и на нивниот добиток да пијат.“

И Мојсеј го зеде стапот од пред Господ, како што му заповеда.

И Мојсеј и Арон го собраа собранието пред карпата, и тој им рече: „Чујте сега, бунтовници! Зарем од оваа карпа да ви извадиме вода?“

И Мојсеј ја крена својата рака и двапати ја удри карпата со својот стап; и потече многу вода, и пиеја собранието и нивниот добиток.

Но Господ им рече на Мојсеј и на Арон: „Затоа што не Ми поверувавте, за да Ме осветите пред очите на Израелевите синови, нема да го воведете ова собрание во земјата што им ја дадов.“

Тоа е водата на Мерива, каде што Израелевите синови се препираа со Господ, и Тој се освети меѓу нив.

Потоа Мојсеј испрати гласници од Кадис кај едомскиот цар: „Вака вели твојот брат Израел: Ти ја знаеш целата мака што нѐ снајде.

Нашите татковци слегоа во Египет, и долго живеевме во Египет; и Египќаните нѐ малтретираа нас и нашите татковци.

И извикавме кон Господ, и Тој го чу нашиот глас и испрати ангел и нѐ изведе од Египет. И ете, ние сме во Кадис, град на крајот од твојата граница.

Те молиме, дозволи ни да поминеме низ твојата земја. Нема да минуваме низ ниви ни низ лозја, ниту ќе пиеме вода од бунари; ќе одиме по царскиот пат, нема да се свртиме ни надесно ни налево, додека не ја преминеме твојата граница.“

Но Едом му рече: „Нема да поминеш низ мене, за да не излезам против тебе со меч.“

И Израелевите синови му кажаа: „По патот ќе одиме; и ако ние или нашиот добиток пиеме од твојата вода, ќе ја платиме. Само да поминеме пеш, ништо повеќе.“

Но тој рече: „Нема да поминеш.“ И Едом излезе против него со многу народ и со силна рака.

Така Едом не му дозволи на Израел да помине низ неговата граница; затоа Израел се сврте од него.

И Израелевите синови, целото собрание, тргнаа од Кадис и дојдоа до гората Ор.

И Господ им рече на Мојсеј и на Арон на гората Ор, кај границата на едомската земја:

„Арон ќе се прибере кај својот народ, зашто нема да влезе во земјата што им ја дадов на Израелевите синови, бидејќи се побунивте против Мојата заповед кај водата на Мерива.

Земи ги Арон и Елеазар, неговиот син, и искачи ги на гората Ор.

Соблечи ги облеките од Арон и облечи го со нив неговиот син Елеазар; и Арон ќе се прибере таму и ќе умре таму.“

И Мојсеј направи како што Господ заповеда; и се искачија на гората Ор пред очите на целото собрание.

И Мојсеј ги соблече облеките од Арон и го облече со нив неговиот син Елеазар; и Арон умре таму, на врвот на гората. Потоа Мојсеј и Елеазар слегоа од гората.

И кога целото собрание виде дека Арон умрел, целиот Израелов дом плачеше за Арон триесет дена.