4 Мојсеева — Броеви

Кога ханаанскиот цар Арад, кој живееше во Негев, чу дека Израел доаѓа по патот на Атарим, се судри со Израел и зароби некои од нив.

Тогаш Израел Му даде завет на Господ и рече: „Ако навистина го предадеш овој народ во мојата рака, нивните градови целосно ќе Му ги посветам на уништување.“

И Господ го чу гласот на Израел и ги предаде Хананејците; и тие целосно ги уништија нив и нивните градови. Затоа тоа место беше наречено Хорма.

Потоа тргнаа од гората Ор по патот кон Црвеното Море, за да ја заобиколат едомската земја; и душата на народот се обесхрабри по патот.

И народот зборуваше против Бог и против Мојсеј: „Зошто нѐ изведовте од Египет за да умреме во пустината? Зашто нема ни леб ни вода, а на нашата душа ѝ се гади овој беден леб.“

Тогаш Господ испрати меѓу народот отровни змии, и тие го касаа народот, така што умреа многу луѓе од Израел.

И народот дојде кај Мојсеј и рече: „Згрешивме, зашто зборувавме против Господ и против тебе. Помоли Му се на Господ да ги тргне змиите од нас.“ И Мојсеј се помоли за народот.

И Господ му рече на Мојсеј: „Направи си отровна змија и постави ја на столб. И секој каснат, кога ќе погледне во неа, ќе остане жив.“

Тогаш Мојсеј направи бронзена змија и ја постави на столб. И ако змија каснеше некого, кога ќе погледнеше во бронзената змија, остануваше жив.

И Израелевите синови тргнаа и се улогорија во Овот.

Потоа тргнаа од Овот и се улогорија во Ије–Аварим, во пустината што е спроти Моав, кон изгревот.

Оттаму тргнаа и се улогорија во долината Зеред.

Оттаму тргнаа и се улогорија од другата страна на Арнон, што е во пустината и излегува од границата на Аморејците; зашто Арнон е граница на Моав, меѓу Моав и Аморејците.

Затоа во книгата на Господовите војни се вели: „Ваев во Суфа, и долините на Арнон,

и падините на долините, што се протегаат до седиштето на Ар и се прилепуваат до границата на Моав.“

Оттаму тргнаа до Вир, тоа е бунарот за кој Господ му рече на Мојсеј: „Собери го народот, и ќе им дадам вода.“

Тогаш Израел ја запеа оваа песна: „Извирај, бунару! Пејте му!

Бунарот што го ископаа кнезовите, што го издлабија народните великодостојници со владетелски стап и со своите стапови.“

Од Матана во Нахалиил, а од Нахалиил во Вамот,

а од Вамот во долината што е во моавското поле, до врвот Фасга, што гледа кон пустината.

Тогаш Израел испрати гласници кај Сихон, аморејскиот цар, велејќи:

„Дозволи ми да поминам низ твојата земја. Нема да свртиме ни во нива ни во лозје, нема да пиеме вода од бунар; ќе одиме по царскиот пат, додека не ја преминеме твојата граница.“

Но Сихон не му дозволи на Израел да помине низ неговата граница. И Сихон го собра целиот свој народ и излезе против Израел во пустината; дојде до Јаса и се судри со Израел.

И Израел го порази со острицата на мечот и ја освои неговата земја од Арнон до Јавок, сѐ до синовите Амон, зашто границата на синовите Амон беше силна.

И Израел ги зазеде сите тие градови, и Израел се насели во сите градови на Аморејците, во Есевон и во сите негови околни населби.

Зашто Есевон беше град на Сихон, аморејскиот цар, кој се беше борел со поранешниот моавски цар и му ја беше зел од раката целата негова земја до Арнон.

Затоа оние што кажуваат изреки велат: „Дојдете во Есевон! Нека се изгради и нека се утврди градот на Сихон!

Зашто оган излезе од Есевон, пламен од градот на Сихон; го проголта Ар на Моав, господарите на височините на Арнон.

Тешко тебе, Моаве! Пропадна, народе на Хемос! Ги даде своите синови во бегство и своите ќерки во ропство на Сихон, аморејскиот цар.

Ние ги соборивме; Есевон пропадна до Дивон, и ги опустошивме до Нофа, што стигнува до Медева.“

Така Израел се насели во земјата на Аморејците.

И Мојсеј испрати луѓе да го извидат Јазер; и тие ги зазедоа неговите села и ги истераа Аморејците што беа таму.

Потоа се свртеа и тргнаа по патот кон Васан. И Ог, царот на Васан, излезе против нив, тој и сиот негов народ, во битка кај Едраи.

А Господ му рече на Мојсеј: „Не се плаши од него, зашто го предадов во твојата рака, и него, и сиот негов народ, и неговата земја; и направи му како што му направи на Сихон, аморејскиот цар, кој живееше во Есевон.“

И го поразија него, и неговите синови, и сиот негов народ, така што никој не му остана жив; и ја зазедоа неговата земја.