Прескокни кон главната содржина

4 Мојсеева — Броеви

Глава 22

  1. 1

    И Израелевите синови тргнаа и се улогорија во моавските полиња, од другата страна на Јордан спроти Ерихон.

  2. 2

    И Валак, синот на Ципор, виде сѐ што Израел им направи на Аморејците.

  3. 3

    И Моав многу се уплаши од народот, зашто беше многуброен; и Моав се исполни со страв од Израелевите синови.

  4. 4

    И Моав им рече на старешините на Мадијан: „Сега ова мноштво ќе излиже сѐ околу нас, како што волот ја лиже тревата на полето.“ А Валак, синот на Ципор, во тоа време беше цар на Моав.

  5. 5

    И испрати гласници кај Валаам, синот на Веор, во Птор, што е при реката, во земјата на синовите на неговиот народ, да го повика, велејќи: „Ете, народ излезе од Египет; ете, ја покри површината на земјата и се насели спроти мене.

  6. 6

    Дојди сега, те молам, проколни ми го овој народ, зашто е посилен од мене; можеби тогаш ќе можам да го поразам и да го истерам од земјата. Зашто знам: кого ти ќе благословиш, благословен е, а кого ти ќе проколнеш, проколнат е.“

  7. 7

    Така старешините на Моав и старешините на Мадијан тргнаа со дарови за гатање во своите раце. И дојдоа кај Валаам и му ги кажаа зборовите на Валак.

  8. 8

    А тој им рече: „Преноќете овде ноќеска, и ќе ви одговорам според тоа што Господ ќе ми каже.“ И моавските водачи останаа кај Валаам.

  9. 9

    Тогаш Бог дојде кај Валаам и рече: „Кои се овие луѓе кај тебе?“

  10. 10

    А Валаам Му рече на Бог: „Валак, синот на Ципор, царот на Моав, испрати кај мене, велејќи:

  11. 11

    ‚Ете, народот што излезе од Египет ја покри земјата. Дојди сега, проколни ми го; можеби тогаш ќе можам да се борам со него и да го истерам.‘“

  12. 12

    Но Бог му рече на Валаам: „Не оди со нив; не го проколнувај народот, зашто е благословен.“

  13. 13

    Валаам стана наутро и им рече на кнезовите на Валак: „Одете си во својата земја, зашто Господ не ми дозволи да појдам со вас.“

  14. 14

    И моавските водачи станаа, дојдоа кај Валак и рекоа: „Валаам одби да дојде со нас.“

  15. 15

    Потоа Валак пак испрати водачи, повеќе и поугледни од првите.

  16. 16

    И дојдоа кај Валаам и му рекоа: „Вака вели Валак, синот на Ципор: Те молам, не дозволувај ништо да те спречи да дојдеш кај мене,

  17. 17

    зашто навистина многу ќе те почитувам и сѐ што ќе ми кажеш ќе направам. Дојди, те молам, проколни ми го овој народ.“

  18. 18

    А Валаам одговори и им рече на Валаковите слуги: „И да ми ја даде Валак својата куќа полна со сребро и злато, не можам да го престапам зборот на Господ, мојот Бог, за да направам нешто мало или големо.

  19. 19

    Но и вие останете овде ноќеска, за да дознаам што уште ќе ми каже Господ.“

  20. 20

    И Бог дојде кај Валаам ноќе и му рече: „Бидејќи овие луѓе дојдоа да те повикаат, стани, оди со нив; но само зборот што Јас ќе ти го кажам, тоа прави.“

  21. 21

    И Валаам стана наутро, го оседла своето магаре и тргна со моавските водачи.

  22. 22

    Но Божјиот гнев се разгори затоа што тој тргна, и Господовиот ангел застана на патот да му се спротивстави. А тој јаваше на своето магаре, и со него беа двајца од неговите слуги.

  23. 23

    И магарето го виде Господовиот ангел како стои на патот со извлечен меч во раката, и магарето сврте од патот и тргна по полето. Тогаш Валаам го удри магарето за да го врати на патот.

  24. 24

    Но Господовиот ангел застана на тесна патека меѓу лозјата, со ѕид од едната страна и ѕид од другата страна.

  25. 25

    И кога магарето го виде Господовиот ангел, се притисна до ѕидот и ја стисна ногата на Валаам до ѕидот; а тој пак го удри.

  26. 26

    Тогаш Господовиот ангел продолжи понатаму и застана на тесно место, каде што немаше простор да се сврти ниту надесно ниту налево.

  27. 27

    Кога магарето го виде Господовиот ангел, легна под Валаам; тогаш Валаам се разгневи и го удри магарето со стап.

  28. 28

    И Господ му ја отвори устата на магарето, и тоа му рече на Валаам: „Што ти направив, па ме удри веќе трипати?“

  29. 29

    А Валаам му рече на магарето: „Зашто ме исмеа! Да имав меч во раката, сега ќе те убиев!“

  30. 30

    Но магарето му рече на Валаам: „Зарем не сум јас твоето магаре, на кое си јавал цел живот до денес? Имам ли обичај така да постапувам со тебе?“ А тој рече: „Не.“

  31. 31

    Тогаш Господ му ги отвори очите на Валаам, и тој го виде Господовиот ангел како стои на патот со извлечен меч во раката. И се поклони и падна ничкум.

  32. 32

    И Господовиот ангел му рече: „Зошто веќе трипати го удри своето магаре? Еве, јас излегов да ти се спротивставам, зашто твојот пат е изопачен пред мене.

  33. 33

    Магарето ме виде и трипати сврте пред мене; да не свртеше од мене, сега навистина тебе ќе те убиев, а магарето ќе го оставев живо.“

  34. 34

    Тогаш Валаам му рече на Господовиот ангел: „Згрешив, зашто не знаев дека ти стоиш на патот против мене. Сега, ако ти е зло тоа, ќе се вратам.“

  35. 35

    Но Господовиот ангел му рече на Валаам: „Оди со луѓето, но само зборот што ќе ти го кажам, него зборувај.“ И Валаам појде со Валаковите водачи.

  36. 36

    Кога Валак чу дека Валаам доаѓа, излезе да го пресретне до моавскиот град, што е на границата на Арнон, на самиот крај на границата.

  37. 37

    И Валак му рече на Валаам: „Зарем не испратив итно по тебе да те повикам? Зошто не дојде кај мене? Зар навистина не можам да ти укажам чест?“

  38. 38

    А Валаам му рече на Валак: „Еве, дојдов кај тебе. Но можам ли јас сам од себе да кажам нешто? Зборот што Бог ќе го стави во мојата уста, него ќе го кажам.“

  39. 39

    И Валаам отиде со Валак, и дојдоа во Киријат–Хуцот.

  40. 40

    И Валак закла говеда и овци и испрати за Валаам и за кнезовите што беа со него.

  41. 41

    А утрото Валак го зеде Валаам и го одведе на Валските височини, од каде што можеше да види дел од народот.