4 Мојсеева — Броеви
Глава 22
- 1
И Израелевите синови тргнаа и се улогорија во моавските полиња, од другата страна на Јордан спроти Ерихон.
- 2
И Валак, синот на Ципор, виде сѐ што Израел им направи на Аморејците.
- 3
И Моав многу се уплаши од народот, зашто беше многуброен; и Моав се исполни со страв од Израелевите синови.
- 4
И Моав им рече на старешините на Мадијан: „Сега ова мноштво ќе излиже сѐ околу нас, како што волот ја лиже тревата на полето.“ А Валак, синот на Ципор, во тоа време беше цар на Моав.
- 5
И испрати гласници кај Валаам, синот на Веор, во Птор, што е при реката, во земјата на синовите на неговиот народ, да го повика, велејќи: „Ете, народ излезе од Египет; ете, ја покри површината на земјата и се насели спроти мене.
- 6
Дојди сега, те молам, проколни ми го овој народ, зашто е посилен од мене; можеби тогаш ќе можам да го поразам и да го истерам од земјата. Зашто знам: кого ти ќе благословиш, благословен е, а кого ти ќе проколнеш, проколнат е.“
- 7
Така старешините на Моав и старешините на Мадијан тргнаа со дарови за гатање во своите раце. И дојдоа кај Валаам и му ги кажаа зборовите на Валак.
- 8
А тој им рече: „Преноќете овде ноќеска, и ќе ви одговорам според тоа што Господ ќе ми каже.“ И моавските водачи останаа кај Валаам.
- 9
Тогаш Бог дојде кај Валаам и рече: „Кои се овие луѓе кај тебе?“
- 10
А Валаам Му рече на Бог: „Валак, синот на Ципор, царот на Моав, испрати кај мене, велејќи:
- 11
‚Ете, народот што излезе од Египет ја покри земјата. Дојди сега, проколни ми го; можеби тогаш ќе можам да се борам со него и да го истерам.‘“
- 12
Но Бог му рече на Валаам: „Не оди со нив; не го проколнувај народот, зашто е благословен.“
- 13
Валаам стана наутро и им рече на кнезовите на Валак: „Одете си во својата земја, зашто Господ не ми дозволи да појдам со вас.“
- 14
И моавските водачи станаа, дојдоа кај Валак и рекоа: „Валаам одби да дојде со нас.“
- 15
Потоа Валак пак испрати водачи, повеќе и поугледни од првите.
- 16
И дојдоа кај Валаам и му рекоа: „Вака вели Валак, синот на Ципор: Те молам, не дозволувај ништо да те спречи да дојдеш кај мене,
- 17
зашто навистина многу ќе те почитувам и сѐ што ќе ми кажеш ќе направам. Дојди, те молам, проколни ми го овој народ.“
- 18
А Валаам одговори и им рече на Валаковите слуги: „И да ми ја даде Валак својата куќа полна со сребро и злато, не можам да го престапам зборот на Господ, мојот Бог, за да направам нешто мало или големо.
- 19
Но и вие останете овде ноќеска, за да дознаам што уште ќе ми каже Господ.“
- 20
И Бог дојде кај Валаам ноќе и му рече: „Бидејќи овие луѓе дојдоа да те повикаат, стани, оди со нив; но само зборот што Јас ќе ти го кажам, тоа прави.“
- 21
И Валаам стана наутро, го оседла своето магаре и тргна со моавските водачи.
- 22
Но Божјиот гнев се разгори затоа што тој тргна, и Господовиот ангел застана на патот да му се спротивстави. А тој јаваше на своето магаре, и со него беа двајца од неговите слуги.
- 23
И магарето го виде Господовиот ангел како стои на патот со извлечен меч во раката, и магарето сврте од патот и тргна по полето. Тогаш Валаам го удри магарето за да го врати на патот.
- 24
Но Господовиот ангел застана на тесна патека меѓу лозјата, со ѕид од едната страна и ѕид од другата страна.
- 25
И кога магарето го виде Господовиот ангел, се притисна до ѕидот и ја стисна ногата на Валаам до ѕидот; а тој пак го удри.
- 26
Тогаш Господовиот ангел продолжи понатаму и застана на тесно место, каде што немаше простор да се сврти ниту надесно ниту налево.
- 27
Кога магарето го виде Господовиот ангел, легна под Валаам; тогаш Валаам се разгневи и го удри магарето со стап.
- 28
И Господ му ја отвори устата на магарето, и тоа му рече на Валаам: „Што ти направив, па ме удри веќе трипати?“
- 29
А Валаам му рече на магарето: „Зашто ме исмеа! Да имав меч во раката, сега ќе те убиев!“
- 30
Но магарето му рече на Валаам: „Зарем не сум јас твоето магаре, на кое си јавал цел живот до денес? Имам ли обичај така да постапувам со тебе?“ А тој рече: „Не.“
- 31
Тогаш Господ му ги отвори очите на Валаам, и тој го виде Господовиот ангел како стои на патот со извлечен меч во раката. И се поклони и падна ничкум.
- 32
И Господовиот ангел му рече: „Зошто веќе трипати го удри своето магаре? Еве, јас излегов да ти се спротивставам, зашто твојот пат е изопачен пред мене.
- 33
Магарето ме виде и трипати сврте пред мене; да не свртеше од мене, сега навистина тебе ќе те убиев, а магарето ќе го оставев живо.“
- 34
Тогаш Валаам му рече на Господовиот ангел: „Згрешив, зашто не знаев дека ти стоиш на патот против мене. Сега, ако ти е зло тоа, ќе се вратам.“
- 35
Но Господовиот ангел му рече на Валаам: „Оди со луѓето, но само зборот што ќе ти го кажам, него зборувај.“ И Валаам појде со Валаковите водачи.
- 36
Кога Валак чу дека Валаам доаѓа, излезе да го пресретне до моавскиот град, што е на границата на Арнон, на самиот крај на границата.
- 37
И Валак му рече на Валаам: „Зарем не испратив итно по тебе да те повикам? Зошто не дојде кај мене? Зар навистина не можам да ти укажам чест?“
- 38
А Валаам му рече на Валак: „Еве, дојдов кај тебе. Но можам ли јас сам од себе да кажам нешто? Зборот што Бог ќе го стави во мојата уста, него ќе го кажам.“
- 39
И Валаам отиде со Валак, и дојдоа во Киријат–Хуцот.
- 40
И Валак закла говеда и овци и испрати за Валаам и за кнезовите што беа со него.
- 41
А утрото Валак го зеде Валаам и го одведе на Валските височини, од каде што можеше да види дел од народот.