Филипјаните

Глава 3

1
На крајот, мои браќа, радувајте се во Господ! Мене не ми е тешко повторно да ви го пишувам истото, а за вас тоа е сигурност.
2
Пазете се од кучињата, пазете се од злите работници, пазете се од осакатувачите.
3
Зашто вистинското обрежување сме ние, кои Му служиме на Бог преку Духот, се фалиме со Христос Исус и не се потпираме на телото,
4
иако јас имам причина да се потпирам и на телото. Ако некој друг мисли дека има причина да се потпира на телото, јас имам уште повеќе:
5
обрежан на осмиот ден, од Израелевиот народ, од Венијаминовото племе, Евреин од Евреи; според Законот – фарисеј;
6
според ревноста – гонител на Црквата; според праведноста според Законот – беспрекорен.
7
Но она што некогаш ми беше придобивка, поради Христос го сметам за загуба.
8
Но и сѐ друго го сметам за загуба поради ненадминливата вредност да Го познавам Христос Исус, мојот Господ. Поради Него изгубив сѐ и сѐ го сметам за отпад, само да Го придобијам Христос
9
и да се најдам во Него, не со своја праведност што доаѓа од Законот, туку со праведноста што доаѓа преку вера во Христос – праведноста од Бог врз основа на верата.
10
Сакам да Го познавам Него, силата на Неговото воскресение и заедништвото во Неговите страдања, станувајќи сличен на Него во Неговата смрт,
11
со надеж дека некако ќе го достигнам воскресението од мртвите.
12
Не дека веќе сум го достигнал тоа или дека веќе сум совршен, туку се стремам да го достигнам она за кое и Христос Исус ме придоби.
13
Браќа, јас не сметам дека веќе сум го достигнал. Но едно правам: го заборавам она што е зад мене и се стремам кон она што е пред мене.
14
Трчам кон целта, кон наградата на Божјиот небесен повик во Христос Исус.
15
Затоа сите ние што сме зрели треба да размислуваме вака. А ако за нешто размислувате поинаку, Бог и тоа ќе ви го открие.
16
Само да продолжиме да живееме според она до кое веќе стигнавме.
17
Браќа, угледајте се на мене и внимавајте на оние што живеат според примерот што го имате во нас.
18
Зашто мнозина живеат како непријатели на Христовиот крст. За нив често ви зборував, а сега ви зборувам со солзи.
19
Нивниот крај е погибел, нивниот бог е стомакот, а нивната слава е во нивниот срам; тие мислат на земното.
20
Но нашето граѓанство е на небесата, од каде што Го очекуваме и Спасителот, Господ Исус Христос.
21
Тој ќе го преобрази нашето понижено тело за да стане слично на Неговото славно тело, преку силата со која може сѐ да потчини под Себе.