Изреки

Изреки на Соломон, син Давидов, цар на Израел,

за да се познаат мудроста и поуката и да се разберат разумните зборови;

за да се прими поука за мудро живеење, за праведност, правда и чесност;

за неразумните да стекнат проникливост, а младите — знаење и способност за расудување.

Мудриот нека слуша и нека го зголемува своето знаење, а разумниот нека стекнува мудро водство,

за да разбира изреки и сликовит говор, зборови на мудрите и нивните загадочни мисли.

Стравот од Господ е почеток на знаењето; глупавите ги презираат мудроста и поуката.

Сине мој, слушај ја поуката на својот татко и не го отфрлај учењето на својата мајка,

зашто тие ќе бидат прекрасен венец на твојата глава и украс околу твојот врат.

Сине мој, ако грешници те мамат, не тргнувај со нив.

Ако ти речат: „Дојди со нас! Да поставиме заседа за да пролееме крв; без причина да демнеме невин човек.

Да ги проголтаме живи како гробот и цели како оние што слегуваат во јамата.

Ќе најдеме секакво скапоцено богатство и ќе ги наполниме своите домови со плен.

Придружи ни се; сѐ што ќе стекнеме ќе го делиме заедно.“

Сине мој, не оди по нивниот пат; држи ги своите нозе подалеку од нивните патеки,

зашто нивните нозе трчаат кон зло и брзаат да пролеат крв.

Залудно се поставува мрежа пред очите на птицата,

а тие самите си поставуваат заседа и го демнат сопствениот живот.

Таков е патот на секој што копнее по неправедна добивка — алчноста му го одзема животот.

Мудроста гласно повикува по улиците и го крева својот глас по плоштадите.

Повикува среде градската врева и кај градските порти ги изговара своите зборови:

„До кога, неразумни, ќе ја сакате својата неразумност? До кога потсмевачите ќе уживаат во потсмевањето, а безумните ќе го мразат знаењето?

Прифатете го мојот укор и променете се! Еве, ќе го излеам својот дух врз вас и ќе ви ги објавам своите зборови.

Ве повикував, но вие одбивавте; ја подадов раката, но никој не обрна внимание.

Го отфрливте секој мој совет и не го прифативте мојот укор.

Затоа и јас ќе се смеам кога ќе ве снајде несреќа; ќе се потсмевам кога ќе дојде она од што се плашите,

кога стравот ќе ве нападне како бура, а несреќата ќе ве зафати како виор, кога ќе ве снајдат мака и неволја.

Тогаш ќе ме повикуваат, но нема да им одговорам; ревносно ќе ме бараат, но нема да ме најдат,

зашто го мразеа знаењето и не го избраа стравот од Господ.

Не го сакаа мојот совет и го презреа секој мој укор.

Затоа ќе го јадат плодот од својот пат и ќе се наситат од сопствените замисли.

Застранувањето на неразумните ќе ги погуби, а безгрижноста на безумните ќе ги уништи.

Но оној што ме слуша ќе живее безбедно и спокојно, без страв од зло.“