Изреки

Мудрата жена го гради својот дом, а глупавата со свои раце го урива.

Кој оди чесно има страв од Господ, а кој оди по криви патишта Го презира.

Од устата на глупавиот излегуваат горделиви зборови што го казнуваат, а усните на мудрите ги чуваат.

Каде што нема волови, јаслите се чисти; но обилната жетва доаѓа со силата на волот.

Верниот сведок не лаже, а лажниот сведок изговара лаги.

Потсмевачот бара мудрост, но не ја наоѓа; а за оној што разбира, знаењето е лесно достапно.

Оддалечи се од безумен човек, зашто од неговите усни нема да чуеш знаење.

Мудроста на промислениот му помага да го разбере својот пат, а глупоста на безумните ги мами.

Глупавите се потсмеваат на вината, а меѓу чесните има добра волја.

Срцето само ја знае сопствената горчина, а ни туѓ човек не може целосно да ја сподели неговата радост.

Домот на безбожните ќе биде разурнат, а шаторот на чесните ќе процвета.

Има пат што на човекот му изгледа исправен, но на крај води во смрт.

И среде смеа срцето може да боли, а радоста на крај да се претвори во жалост.

Оној што се одвратил во срцето ќе се насити од последиците на својот пат, а добриот човек од плодот на своите дела.

Лековерниот верува на секој збор, а промислениот внимателно гледа каде чекори.

Мудриот се плаши од злото и се оддалечува од него, а безумниот е самоуверен и се впушта без страв.

Кој брзо се разгневува прави глупости, а човекот што смислува зло станува омразен.

Лековерните ја наследуваат глупоста, а промислените се украсуваат со знаење.

Злите ќе се поклонат пред добрите, а безбожните пред вратите на праведните.

Сиромавиот е избегнуван дури и од својот ближен, а богатиот има многу пријатели.

Кој го презира својот ближен греши, а блажен е оној што покажува милост кон сиромавите.

Зар не застрануваат оние што смислуваат зло? А милост и верност ги следат оние што планираат добро.

Од секој вреден труд има корист, а празното зборување води само кон сиромаштија.

Богатството на мудрите им е венец, а глупоста на безумните останува глупост.

Вистинитиот сведок спасува животи, а оној што изговара лаги мами.

Во стравот од Господ има цврста сигурност, а и Неговите деца наоѓаат засолниште.

Стравот од Господ е извор на животот и го оддалечува човекот од стапиците на смртта.

Многубројниот народ е чест за царот, а без народ владетелот пропаѓа.

Кој е бавен на гнев има големо разбирање, а избувливиот ја покажува својата глупост.

Мирното срце му дава живот на телото, а зависта е како гнилеж во коските.

Кој го угнетува сиромавиот Го навредува неговиот Создател, а кој му покажува милост на бедниот Го почитува Бог.

Безбожниот пропаѓа поради своето зло, а праведниот има надеж дури и пред смртта.

Мудроста почива во срцето на разумниот, а и меѓу безумните станува позната.

Праведноста го возвишува народот, а гревот е срам за секој народ.

Царот му е наклонет на мудриот слуга, а неговиот гнев е против оној што носи срам.