Псалми

Зошто, Господи, стоиш далеку? Зошто се сокриваш токму кога доаѓа неволјата?

Во својата горделивост безбожниот го прогонува сиромашниот; нека се фати во замките што самиот ги смислил.

Безбожниот се фали со желбите на своето срце, а алчниот се одрекува од Господ и Го презира.

Во својата горделивост безбожниот не Го бара Бог; во неговите мисли нема место за Него.

На неговите патишта секогаш му оди добро; Твоите судови му изгледаат далечни и недостижни, а на сите свои противници им се потсмева.

Во срцето си вели: „Нема да се поколебам; од поколение до поколение никаква неволја нема да ме снајде.“

Неговата уста е полна со проклетство, измама и насилство; под јазикот му се кријат зло и неправда.

Седи во заседа покрај селата; од скришни места го убива невиниот, а очите му го демнат беспомошниот.

Скришно демне како лав во своето легло; чека да го грабне сиромашниот, па го фаќа и го влече во својата мрежа.

Се наведнува и се прикрива, а беспомошните паѓаат во неговите силни канџи.

Во срцето си вели: „Бог заборавил; го сокрил Своето лице и никогаш нема да види.“

Стани, Господи! Боже, крени ја Својата рака; не ги заборавај понижените.

Зошто безбожниот Го презира Бог и во срцето си вели: „Ти нема да побараш одговорност“?

Но Ти гледаш; ја забележуваш неволјата и тагата и ги земаш во Свои раце. Беспомошниот Тебе Ти се доверува; Ти си помошник на сирачето.

Скрши ја силата на безбожниот и злобниот; испитај го неговото зло сѐ додека ништо не остане скриено.

Господ е Цар засекогаш и довека; народите ќе исчезнат од Неговата земја.

Господи, Ти го слушаш копнежот на кротките; ги зацврстуваш нивните срца и внимателно го слушаш нивниот повик,

за да им донесеш правда на сирачето и угнетениот, и земниот човек повеќе да не ги заплашува.