Прескокни кон главната содржина

Псалми

Глава 44

  1. 1

    Боже, со свои уши слушнавме; нашите татковци ни раскажуваа за делата што ги направи во нивните денови, во древните времиња.

  2. 2

    Ти со Својата рака ги изгони народите, а нив ги насади; ги скрши племињата, а нив ги рашири.

  3. 3

    Тие не ја освоија земјата со својот меч, ниту сопствената рака ги спаси; тоа го направија Твојата десна рака, Твојата сила и светлината на Твоето лице, зашто тие Ти беа мили.

  4. 4

    Ти си мојот Цар, Боже; заповедај да дојде победа за Јаков.

  5. 5

    Со Тебе ќе ги собориме нашите непријатели; во Твоето име ќе ги згазиме оние што стануваат против нас.

  6. 6

    Јас не се надевам на својот лак, ниту мојот меч може да ме спаси.

  7. 7

    Ти нѐ избавуваш од нашите противници и ги посрамуваш оние што нѐ мразат.

  8. 8

    Со Бог се гордееме секој ден и Твоето име ќе го славиме довека.

  9. 9

    Но сега нѐ отфрли и нѐ посрами; повеќе не излегуваш со нашите војски.

  10. 10

    Направи да се повлекуваме пред противникот, а оние што нѐ мразат нѐ ограбуваат.

  11. 11

    Нѐ предаде како овци наменети за колење и нѐ распрсна меѓу народите.

  12. 12

    Го продаде Својот народ за ништо, без да добиеш никаква цена за него.

  13. 13

    Нѐ направи укор пред нашите соседи, предмет на потсмев и поруга за оние околу нас.

  14. 14

    Нѐ направи поговорка меѓу народите; племињата презриво нишаат со главата поради нас.

  15. 15

    Секој ден срамот ми е пред очи и ми го покрива лицето,

  16. 16

    сето тоа поради гласот на оној што навредува и хули, поради непријателот што бара одмазда.

  17. 17

    Иако сето ова нѐ снајде, не Те заборавивме и не го прекршивме Твојот завет.

  18. 18

    Нашето срце не се сврте назад, а нашите чекори не се оддалечија од Твојот пат,

  19. 19

    иако нѐ скрши во пусто место и нѐ покри со длабока смртна сенка.

  20. 20

    Ако го бевме заборавиле името на нашиот Бог или ги бевме испружиле рацете кон туѓ бог,

  21. 21

    зар Бог немаше да го открие тоа? Тој ги знае и најскриените мисли на срцето.

  22. 22

    Сепак, заради Тебе нѐ убиваат цел ден и нѐ сметаат за овци наменети за колење.

  23. 23

    Разбуди се, Господи! Зошто изгледа како да спиеш? Стани и не нѐ отфрлај засекогаш.

  24. 24

    Зошто го криеш Своето лице и како да ги забораваш нашата неволја и нашето угнетување?

  25. 25

    Нашата душа се наведна до правта, а телото ни се прилепи за земјата.

  26. 26

    Стани и дојди ни на помош; избави нѐ заради Својата милост.