Псалми

Навистина ли зборувате праведно кога молчите? Навистина ли судите чесно, вие луѓе?

Не! Во срцето вршите неправда, а со рацете делите насилство по земјата.

Безбожните се отуѓуваат уште од мајчината утроба; од самото раѓање застрануваат и зборуваат лаги.

Нивниот отров е како змиски отров; тие се како глува змија што си ги затнува ушите

и не го слуша гласот на оној што го маѓепсува, колку и да е вешт маѓепсникот.

Боже, скрши им ги забите во устата; Господи, искрши им ги челустите на тие млади лавови.

Нека исчезнат како вода што истекува; кога ќе го затегнат лакот, нека им се скршат стрелите.

Нека исчезнат како полжав што се растопува додека ползи; како недоносено дете нека не го видат сонцето.

Пред вашите котли и да ја почувствуваат топлината на трњето, Бог ќе ги однесе со виор — и зеленото и веќе запаленото.

Праведниот ќе се радува кога ќе ја види Божјата одмазда; ќе ги измие нозете во крвта на безбожниот.

Тогаш луѓето ќе речат: „Навистина има награда за праведниот; навистина има Бог Кој суди на земјата.“