Псалми

Господи, Боже на моето спасение, дење и ноќе повикувам пред Тебе.

Нека стигне мојата молитва до Тебе; наведни го увото кон мојот повик.

Зашто душата ми е преполна со неволји, а животот ми се приближи до светот на мртвите.

Ме вбројуваат меѓу оние што слегуваат во гробот; станав како човек што веќе нема сила.

Оставен сум меѓу мртвите, како убиените што лежат во гробот, на кои веќе не се сеќаваш и кои се отсечени од Твојата рака.

Ме положи во најдлабоката јама, во мрачни места, во самите бездни.

Твојот гнев тешко лежи врз мене и ме притискаш со сите Свои бранови.

Ги оддалечи од мене моите познаници и ме направи одвратен за нив; затворен сум и не можам да излезам.

Очите ми слабеат од тага. Господи, Те повикувам секој ден и ги пружам рацете кон Тебе.

Зар на мртвите ќе им покажуваш чудеса? Зар сенките ќе станат и ќе Те слават?

Зар во гробот некој ќе зборува за Твојата милост? Зар во местото на пропаста ќе се објавува Твојата верност?

Зар во темнината ќе се познаваат Твоите чудесни дела или Твојата праведност во земјата на заборавот?

Но јас и понатаму повикувам кон Тебе, Господи; уште наутро мојата молитва доаѓа пред Тебе.

Господи, зошто ја отфрлаш мојата душа и го криеш Своето лице од мене?

Угнетен сум и близу до смртта уште од младоста; ги носам Твоите ужаси и останувам беспомошен.

Твојот жесток гнев помина преку мене, а Твоите ужаси речиси ме уништија.

Како води ме опкружуваат цел ден; од сите страни ме затвораат.

Ги оддалечи од мене и пријателот и ближниот; моите најблиски станаа темнина.