Псалми

Господи, низ сите поколенија Ти си бил нашето живеалиште.

Уште пред да се родат планините и пред да ги создадеш земјата и светот, од вечноста и довека Ти си Бог.

Ти го враќаш човекот во прав и велиш: ‚Вратете се, човечки синови!“

Зашто илјада години пред Тебе се како вчерашниот ден што поминал, како една ноќна стража.

Ги однесуваш како порој; исчезнуваат како сон, како трева што никнува наутро.

Наутро тревата цвета и расте, а навечер веќе е покосена и се суши.

Зашто исчезнуваме под Твојот гнев и нѐ обзема страв од Твојата лутина.

Ги постави нашите беззаконија пред Себе, а нашите скриени гревови во светлината на Своето лице.

Сите наши денови поминуваат под Твојот гнев; ги завршуваме своите години како една воздишка.

Деновите на нашиот живот се седумдесет години, а ако сме силни – осумдесет; но и најдоброто од нив е полно со труд и мака, зашто брзо поминуваат и ние одлетуваме.

Кој навистина ја познава силата на Твојот гнев и Твојата лутина, онака како што прилега на стравопочитта кон Тебе?

Научи нѐ мудро да ги броиме своите денови, за и нашето срце да стекне мудрост.

Врати се, Господи! До кога? Сожали се над Своите слуги.

Насити нѐ уште наутро со Својата милост, за да се радуваме и веселиме во сите наши денови.

Подари ни радост според деновите во кои нѐ измачуваше и според годините во кои гледавме зло.

Нека им стане видливо Твоето дело на Твоите слуги и Твојата слава на нивните деца.

Нека биде над нас наклонетоста на Господ, нашиот Бог; утврди го делото на нашите раце – да, утврди го делото на нашите раце!