Прескокни кон главната содржина

Откровение

Глава 12

  1. 1

    На небото се појави голем знак: жена облечена во сонцето, со месечината под нејзините нозе и венец од дванаесет ѕвезди на главата.

  2. 2

    Беше бремена и викаше од породилни болки, мачејќи се да роди.

  3. 3

    Потоа на небото се појави друг знак: голем огненоцрвен змеј со седум глави и десет рогови, а на неговите глави имаше седум круни.

  4. 4

    Неговата опашка повлече третина од небесните ѕвезди и ги фрли на земјата. Змејот застана пред жената што требаше да роди, за да го проголта нејзиното дете веднаш штом ќе се роди.

  5. 5

    Таа роди син, машко дете, Кое ќе владее над сите народи со железен жезол. Нејзиното дете беше земено кај Бог и кај Неговиот престол.

  6. 6

    А жената побегна во пустината, каде што Бог ѝ подготви место, за таму да се грижат за неа илјада двесте и шеесет дена.

  7. 7

    Тогаш на небото настана војна. Михаил и неговите ангели војуваа против змејот. И змејот и неговите ангели се бореа,

  8. 8

    но не можеа да победат и за нив повеќе немаше место на небото.

  9. 9

    Големиот змеј беше фрлен долу — древната змија, наречена Ѓавол и Сатана, која го заведува целиот свет. Беше фрлен на земјата, а со него беа фрлени и неговите ангели.

  10. 10

    Тогаш слушнав силен глас на небото како вели: „Сега дојдоа спасението и силата, царството на нашиот Бог и власта на Неговиот Христос, зашто е фрлен обвинителот на нашите браќа, кој ги обвинуваше пред нашиот Бог дење и ноќе.

  11. 11

    Тие го победија со крвта на Агнецот и со зборот на своето сведоштво; не се држеа за својот живот, дури ни пред смртта.

  12. 12

    Затоа радувајте се, небеса, и вие што живеете во нив! Но тешко на земјата и морето, зашто ѓаволот слезе кај вас со голем гнев, знаејќи дека има малку време.“

  13. 13

    Кога змејот виде дека е фрлен на земјата, ја прогонуваше жената што го роди машкото дете.

  14. 14

    Но на жената ѝ беа дадени двете крилја на големиот орел, за да одлета во пустината, на своето место, каде што ќе се грижат за неа едно време, две времиња и половина време, далеку од змијата.

  15. 15

    Тогаш змијата исфрли од устата вода како река по жената, за да ја однесе поројот.

  16. 16

    Но земјата ѝ помогна на жената: ја отвори својата уста и ја проголта реката што змејот ја исфрли од својата уста.

  17. 17

    Змејот се разгневи на жената и отиде да војува против останатите од нејзиното потомство — оние што ги чуваат Божјите заповеди и го имаат сведоштвото за Исус.

  18. 18

    И застана на морскиот песок.