Откровение

Ми беше дадена трска слична на мерен стап и ми беше речено: „Стани, измери ги Божјиот храм и жртвеникот, како и оние што се поклонуваат во него.

Но надворешниот двор на храмот остави го и не го мери, зашто им е даден на народите. Тие ќе го газат светиот град четириесет и два месеца.

А на Моите двајца сведоци ќе им дадам да пророкуваат илјада двесте и шеесет дена, облечени во вреќиште.“

Тие се двете маслинови дрвја и двата светилника што стојат пред Господ на целата земја.

Ако некој сака да им наштети, од нивната уста излегува оган и ги проголтува нивните непријатели. Ако некој сака да им наштети, така мора да биде убиен.

Тие имаат власт да го затворат небото за да не врне дожд во деновите на нивното пророкување. Имаат власт и над водите да ги претвораат во крв и да ја погодуваат земјата со секаква неволја, кога и да посакаат.

Кога ќе го завршат своето сведоштво, ѕверот што излегува од бездната ќе започне војна против нив, ќе ги победи и ќе ги убие.

Нивните тела ќе лежат на плоштадот на големиот град, кој во духовна смисла се нарекува Содом и Египет, каде што беше распнат и нивниот Господ.

Луѓе од различни народи, племиња, јазици и нации ќе ги гледаат нивните тела три и пол дена и нема да дозволат да бидат положени во гроб.

Жителите на земјата ќе се радуваат поради нив, ќе се веселат и ќе си испраќаат подароци еден на друг, зашто овие двајца пророци ги мачеа жителите на земјата.

Но по три и пол дена во нив влезе животен дух од Бог и тие застанаа на своите нозе. Голем страв ги обзеде оние што ги гледаа.

Тогаш слушнаа силен глас од небото како им вели: „Искачете се овде!“ И тие се искачија на небото во облак, а нивните непријатели ги гледаа.

Во истиот час настана силен земјотрес и една десеттина од градот се урна. Во земјотресот загинаа седум илјади луѓе, а останатите се исплашија и Му оддадоа слава на небесниот Бог.

Втората неволја помина. Ете, третата доаѓа наскоро.

Тогаш затруби седмиот ангел и на небото се слушнаа силни гласови што велеа: „Царството на светот стана царство на нашиот Господ и на Неговиот Христос, и Тој ќе царува засекогаш!“

А дваесет и четирите старешини, кои седеа на своите престоли пред Бог, паднаа ничкум и Му се поклонија на Бог,

велејќи: „Ти благодариме, Господи Боже Семоќен, Кој си и Кој беше, зашто ја зеде Својата голема сила и почна да царуваш.

Народите се разгневија, но дојде Твојот гнев и времето мртвите да бидат судени, и да им дадеш награда на Своите слуги, пророците, на светите и на оние што имаат стравопочит кон Твоето име, на малите и на големите, и да ги уништиш оние што ја уништуваат земјата.“

Тогаш се отвори Божјиот храм на небото и во Неговиот храм се виде ковчегот на Неговиот завет. Настанаа молњи, гласови, громови, земјотрес и силен град.