Откровение

Потоа видов друг силен ангел како слегува од небото, обвиткан во облак. Над неговата глава имаше Божји лак, лицето му беше како сонцето, а нозете како огнени столбови.

Во раката држеше мал отворен свиток. Десната нога ја стави на морето, а левата на земјата,

и извика со силен глас, како кога рика лав. Кога извика, седумте громови проговорија со своите гласови.

Кога проговорија седумте громови, сакав да запишам, но слушнав глас од небото како вели: „Запечати го она што го кажаа седумте громови и не го запишувај.“

Ангелот што го видов како стои на морето и на земјата ја крена својата десна рака кон небото

и се заколна во Оној Кој живее засекогаш, Кој ги создаде небото и сѐ што е во него, земјата и сѐ што е на неа, морето и сѐ што е во него: „Повеќе нема да има одлагање!“

Но во деновите кога ќе се слушне гласот на седмиот ангел, кога ќе затруби, ќе се исполни Божјата тајна, како што им ја објави добрата вест на Своите слуги, пророците.

Потоа гласот што го слушнав од небото повторно ми проговори: „Оди, земи го отворениот свиток од раката на ангелот што стои на морето и на земјата.“

Отидов кај ангелот и му реков да ми го даде малиот свиток. Тој ми рече: „Земи го и изеди го. Ќе ти ја загорчи утробата, но во устата ќе ти биде сладок како мед.“

Го зедов малиот свиток од раката на ангелот и го изедов. Во устата ми беше сладок како мед, но откако го изедов, утробата ми се загорчи.

Тогаш ми рекоа: „Треба повторно да пророкуваш за многу народи, нации, јазици и цареви.“