Откровение

Затруби петтиот ангел. Видов ѕвезда што паднала од небото на земјата, и ѝ беше даден клучот од бездната.

Таа ја отвори бездната и од неа се издигна дим како од огромна печка. Сонцето и воздухот се помрачија од димот што излегуваше од бездната.

Од димот излегоа скакулци на земјата, и им беше дадена власт каква што имаат земните скорпии.

Им беше речено да не им нанесуваат штета на земната трева, на зеленилото или на дрвјата, туку само на луѓето што го немаат Божјиот печат на своите чела.

Не им беше дозволено да ги убиваат, туку да ги измачуваат пет месеци. Нивното измачување беше како болката од убод на скорпија.

Во тие денови луѓето ќе ја бараат смртта, но нема да ја најдат. Ќе сакаат да умрат, но смртта ќе бега од нив.

По изглед скакулците личеа на коњи подготвени за битка. На главите имаа нешто слично на златни венци, а лицата им беа како човечки лица.

Имаа коса како женска коса, а забите им беа како лавовски.

Имаа оклопи како железни оклопи, а звукот на нивните крилја беше како татнеж од многу коњски коли што јуришаат во битка.

Имаа опашки и боцки како скорпии, а во нивните опашки беше силата да им нанесуваат болка на луѓето пет месеци.

Над себе имаа цар — ангелот на бездната. На еврејски неговото име е Авадон, а на грчки Аполион.

Првата неволја помина. Ете, по неа доаѓаат уште две неволји.

Затруби шестиот ангел. Тогаш слушнав глас од роговите на златниот жртвеник што е пред Бог,

кој му рече на шестиот ангел со трубата: „Ослободи ги четирите ангели што се врзани кај големата река Еуфрат.“

И беа ослободени четирите ангели, подготвени токму за тој час, ден, месец и година, за да убијат третина од луѓето.

Бројот на коњаничката војска беше двесте милиони — го слушнав нивниот број.

Вака ги видов коњите и нивните јавачи во видението: имаа оклопи огненоцрвени, темносини и жолти како сулфур. Главите на коњите беа како лавовски глави, а од нивните усти излегуваа оган, дим и сулфур.

Од овие три зла — огнот, димот и сулфурот што излегуваа од нивните усти — беше убиена третина од луѓето.

Зашто силата на коњите беше во нивните усти и во нивните опашки. Нивните опашки беа слични на змии, имаа глави и со нив нанесуваа штета.

Но останатите луѓе, кои не беа убиени од овие зла, не се покајаа за делата на своите раце и не престанаа да им се поклонуваат на демоните и на идолите од злато, сребро, бронза, камен и дрво, кои не можат ни да гледаат, ни да слушаат, ни да одат.

Не се покајаа ни за своите убиства, ни за своите магии, ни за своето блудство, ни за своите кражби.