Прескокни кон главната содржина

1 Летописи

Глава 21

  1. 1

    Сатаната се крена против Израел и го поттикна Давид да го преброи Израел.

  2. 2

    Давид им рече на Јоав и на народните водачи: „Одете и пребројте го Израел од Вирсавија до Дан, па донесете ми го извештајот за да го знам нивниот број.“

  3. 3

    Јоав рече: „Господ нека го умножи Својот народ стократно! Но, господару мој царе, зар сите тие не се слуги на мојот господар? Зошто мојот господар го бара тоа? Зошто Израел да се доведе во вина?“

  4. 4

    Но царскиот збор надвладеа над Јоав. Затоа Јоав тргна, го обиколи целиот Израел и се врати во Ерусалим.

  5. 5

    Јоав му го соопшти на Давид бројот на преброениот народ: во целиот Израел имаше еден милион и сто илјади мажи способни да ракуваат со меч, а во Јуда имаше четиристотини и седумдесет илјади мажи способни да ракуваат со меч.

  6. 6

    Но левитите и Венијаминовците не ги преброи заедно со нив, зашто царската заповед му беше одвратна на Јоав.

  7. 7

    Ова дело беше зло во Божјите очи, па Бог го казни Израел.

  8. 8

    Тогаш Давид Му рече на Бог: „Тешко згрешив што го направив ова. Но сега, Те молам, отстрани ја вината на Твојот слуга, зашто постапив многу безумно.“

  9. 9

    Господ му зборуваше на Гад, Давидовиот пророк-гледач:

  10. 10

    „Оди и кажи му на Давид: ‚Вака вели Господ: Ти предлагам три работи. Избери една од нив, па ќе ја извршам над тебе.‘“

  11. 11

    Гад дојде кај Давид и му рече: „Вака вели Господ: Избери си:

  12. 12

    или три години глад, или три месеци да бидеш гонет пред своите непријатели и да те стигнува нивниот меч, или три дена Господовиот меч – помор во земјата – додека Господовиот ангел погубува по сите Израелеви краишта. Сега размисли каков одговор да Му однесам на Оној Кој ме испрати.“

  13. 13

    Давид му рече на Гад: „Во голема неволја сум. Подобро да паднам во Господовата рака, зашто Неговото милосрдие е многу големо, отколку да паднам во човечка рака.“

  14. 14

    Тогаш Господ испрати помор врз Израел, и од Израел загинаа седумдесет илјади мажи.

  15. 15

    Бог испрати ангел кон Ерусалим за да го погуби. Но додека го погубуваше, Господ погледна и се сожали поради несреќата. Му рече на ангелот што погубуваше: „Доста е! Повлечи ја својата рака.“ Господовиот ангел стоеше кај гумното на Јевусеецот Орна.

  16. 16

    Давид ги подигна очите и го виде Господовиот ангел како стои меѓу земјата и небото, со исукан меч во раката испружен над Ерусалим. Тогаш Давид и старешините, облечени во груби покајнички платна, паднаа ничкум.

  17. 17

    Давид Му рече на Бог: „Зар не заповедав јас да се преброи народот? Јас сум тој што згреши и направи големо зло. Но што направија овие овци? Господи, Боже мој, нека биде Твојата рака врз мене и врз домот на мојот татко, а не врз Твојот народ за да го погуби.“

  18. 18

    Тогаш Господовиот ангел му заповеда на Гад да му каже на Давид да отиде и да Му подигне жртвеник на Господ на гумното на Јевусеецот Орна.

  19. 19

    Давид отиде според зборот што Гад му го кажа во Господовото име.

  20. 20

    Орна се сврте и го виде ангелот, а неговите четворица синови што беа со него се скрија. Орна тогаш вршеше пченица.

  21. 21

    Кога Давид дојде кај Орна, Орна погледна, го виде Давид, излезе од гумното и му се поклони со лицето до земја.

  22. 22

    Давид му рече на Орна: „Дај ми го местото на гумното, за да Му изградам жртвеник на Господ. Продади ми го по полна цена, за да престане поморот меѓу народот.“

  23. 23

    Орна му рече на Давид: „Земи го, и нека направи царот, мојот господар што смета дека е добро. Еве, ги давам воловите за жртви паленици, справите за вршење како дрва и пченицата како житен принос. Сето тоа го давам.“

  24. 24

    Но царот Давид му рече на Орна: „Не, туку ќе го купам по полна цена. Нема да земам за Господ нешто што е твое, ниту ќе принесам жртва паленица што ништо не ме чинела.“

  25. 25

    Така Давид му даде на Орна шестстотини сикли злато по тежина за местото.

  26. 26

    Таму Давид Му изгради жртвеник на Господ и принесе жртви паленици и жртви за мир. Го повика Господ, а Тој му одговори од небото со оган врз жртвеникот за жртви паленици.

  27. 27

    Тогаш Господ му заповеда на ангелот, и тој го врати својот меч во ножницата.

  28. 28

    Кога Давид виде дека Господ му одговори на гумното на Јевусеецот Орна, почна да принесува жртви таму.

  29. 29

    Во тоа време Господовото живеалиште, што Мојсеј го направи во пустината, и жртвеникот за жртви паленици беа на високото место во Гаваон.

  30. 30

    Но Давид не можеше да оди таму пред Бог за да Го праша, зашто се плашеше од мечот на Господовиот ангел.