1 Летописи

Кога Давид остаре и се насити со денови, го постави својот син Соломон за цар над Израел.

Потоа ги собра сите Израелеви водачи, свештениците и левитите.

Левитите беа преброени од триесетгодишна возраст и нагоре. Бројот на мажите, преброени еден по еден, беше триесет и осум илјади.

Од нив, дваесет и четири илјади требаше да ја надгледуваат работата во Господовиот дом, шест илјади да бидат управители и судии,

четири илјади вратари, а четири илјади да Го слават Господ со инструментите што Давид ги направи за славење.

Давид ги подели во редови според Левиевите синови: Гирсон, Каат и Мерари.

Од Гирсоновците беа Ладан и Семеј.

Синовите на Ладан беа: Јехиил, главниот, Зетам и Јоил – тројца.

Синовите на Семеј беа: Селомит, Азиил и Аран – тројца. Тие беа водачи на Ладановите татковски домови.

Другите Семееви синови беа: Јаат, Зиза, Јеус и Верија. Овие четворица беа Семееви синови.

Јаат беше главен, а Зиза втор. Јеус и Верија немаа многу синови, па беа запишани заедно како еден татковски дом.

Каатовите синови беа: Амрам, Исар, Хеврон и Озиил – четворица.

Амрамовите синови беа Арон и Мојсеј. Арон беше одделен, тој и неговите синови засекогаш, за да ги посветуваат најсветите работи, да принесуваат темјан пред Господ, да Му служат и да благословуваат во Неговото име засекогаш.

Синовите на Мојсеј, Божјиот човек, беа вброени во Левиевото племе.

Синовите на Мојсеј беа Гирсам и Елиезер.

Од Гирсамовите синови, Суваил беше главен.

Од Елиезеровите синови, Равија беше главен. Елиезер немаше други синови, но Равија имаше многу синови.

Од Исаровите синови, Селомит беше главен.

Хевроновите синови беа: Јерија, првиот; Амарија, вториот; Јазиил, третиот; и Јекамеам, четвртиот.

Озииловите синови беа: Михеј, првиот, и Јесија, вториот.

Мерариевите синови беа Маалиј и Мусиј. Синовите на Маалиј беа Елеазар и Кис.

Елеазар умре без да има синови, туку само ќерки. Нив ги зедоа за жени нивните роднини, Кисовите синови.

Мусиевите синови беа: Маалиј, Едер и Јеримот – тројца.

Тоа беа Левиевите синови според нивните татковски домови, водачите на татковските домови, преброени по име еден по еден. Тие ја извршуваа работата во службата на Господовиот дом од дваесетгодишна возраст и нагоре.

Зашто Давид рече: „Господ, Израелевиот Бог, му даде мир на Својот народ и ќе живее во Ерусалим засекогаш.

Левитите повеќе нема да треба да го носат живеалиштето и сите предмети што се користат во неговата служба.“

Според последните Давидови зборови, левитите беа преброени од дваесетгодишна возраст и нагоре.

Нивната должност беше да им помагаат на Ароновите потомци во службата на Господовиот дом: во дворовите, во собите, во чистењето на сите свети предмети и во секоја работа поврзана со службата во Божјиот дом.

Тие се грижеа за лебовите поставени пред Господ, за чистото брашно за житните приноси, за бесквасните лепчиња, за она што се печеше во тава или се мешаше со масло, како и за сите мерки и количини.

Требаше секое утро да стојат и да Му благодарат и да Го слават Господ, а исто така и секоја вечер.

Требаше да помагаат при принесувањето на сите жртви паленици на Господ во саботите, на новомесечијата и на празниците, во пропишаниот број, постојано пред Господ.

Така тие се грижеа за шаторот за средба, за светилиштето и за своите браќа, Ароновите потомци, во службата на Господовиот дом.