1 Летописи

Јудини синови беа Фарес, Есрон, Хармиј, Ор и Совал.

На Соваловиот син Реај му се роди Јат, а на Јат му се родија Ахумај и Лад. Тоа беа Саратските родови.

Ова беа синовите на таткото Итам: Езраел, Есма и Едвас, а нивната сестра се викаше Аселелфонија.

Фануил беше татко на Гедор, а Есер беше татко на Хус. Тоа беа синови на Ор, Ефратиниот првенец, таткото на Витлеем.

Асхор, таткото на Текоа, имаше две жени, Ела и Нара.

Нара му ги роди Ахузам, Ефер, Теман и Ахастар. Тоа беа Нарините синови.

Елини синови беа Серед, Јесоар и Етнан.

На Кос му се родија Анув и Совив, како и семејствата на Арумовиот син Ахарил.

Јавис беше поугледен од своите браќа. Неговата мајка го нарече Јавис, велејќи: „Го родив со болка.“

Јавис Го повика Израелевиот Бог и рече: „О, да ме благословиш и да го прошириш моето подрачје! Нека биде Твојата рака со мене и чувај ме од злото, за да не ме снајде болка!“ И Бог му го даде она за што се молеше.

На Хелув, братот на Суја, му се роди Мехир; тој беше Естонов татко.

Од Естон потекнаа Вет-Раф, Фесеј и Техин, таткото на Ир-Нас. Тоа беа Рихавовите луѓе.

Кенезови синови беа Готонил и Серај. Готонилови синови беа Атат и Меонот.

На Меонот му се роди Офра; на Серај му се роди Јоав, таткото на жителите во Долината на Ракотворците, зашто беа занаетчии.

Синови на Ефониевиот син Халев беа Ир, Ила и Нам; Илин син беше Кенез.

Јалелеилови синови беа Зиф, Зифа, Тириј и Асареил.

Езрини синови беа Етер, Меред, Ефер и Јалон; на Меред му се родија Маријама, Самај и Есва, таткото на Естемој.

Неговата жена Јудејка ги роди Јеред, таткото на Гедор, Евер, таткото на Сохо, и Екутил, таткото на Заноа. Тоа беа синовите на Витија, фараоновата ќерка, која Меред ја зеде за жена.

Синови на Одиевата жена, сестрата на Нам, беа таткото на Гармиецот Кеила и Махатецот Естемој.

Симонови синови беа Амнон, Рина, Вен-Анан и Тилон. Есеови синови беа Зохет и Вен-Зохет.

Синови на Јудиниот син Сила беа Ир, таткото на Лиха, Лада, таткото на Мариса, и семејствата на ткајачите во Вет-Асвеа;

потоа Јоким, луѓето од Хасива, Јоас и Сараф, кои владееја над Моав, и Јасуви-Лехем. Тоа се стари преданија.

Тие беа грнчари и живееја во Нетаим и Гедера; таму престојуваа кај царот и работеа за него.

Симеонови синови беа Немуил, Јамин, Јарив, Зера и Саул.

Саулов син беше Салум, негов син Мивсам, негов син Мисма.

Мисмин син беше Амуил, негов син Захур, а негов син Симеј.

Симеј имаше шеснаесет синови и шест ќерки; неговите браќа немаа многу синови, па сите нивни семејства не се намножија толку како Јудините синови.

Тие живееја во Вир-Савеја, Молада и Асар-Саул,

во Вала, Асем и Толад,

во Ветуил, Орма и Сиклаг,

во Вет-Мархавот, Асар-Сусим, Вет-Виреја и Сараим. Тоа беа нивните градови до Давидовото царување.

Нивни населби беа Итам, Аин, Римон, Тохен и Асан, пет градови,

и сите села околу тие градови до Вал. Тоа беа нивните живеалишта и нивното семејно потекло.

Месовав, Јамлих и Амасиевиот син Јоса,

Јоил и Јуј, синот на Јосивиј, син на Серај, син на Асил,

Елиоинај, Јаков, Јесохај, Асај, Адил, Есимил и Венај,

Зиса, синот на Сифеј, син на Алон, син на Едај, син на Симриј, син на Семај.

Овие, запишани по име, беа поглавари на своите родови, и нивните семејства многу се намножија.

Затоа отидоа до Гедор, до источната страна на долината, за да бараат пасиште за своите стада.

Најдоа изобилно и добро пасиште и широка, мирна и безбедна земја, бидејќи порано таму живееја Хамовите потомци.

Симеоновците, запишани по име, дојдоа во времето на јудејскиот цар Езекија, ги разбија нивните шатори и ги уништија тамошните Меунци. Ги истребија до денес и се населија на нивното место, зашто таму имаше пасишта за нивните стада.

Потоа петстотини луѓе од Симеоновите синови отидоа на планината Сир, предводени од Есеевите синови Фелатиј, Неариј, Рефај и Озил.

Тие го погубија остатокот од Амаликците што беше избегал и се населија таму до денес.