1 Коринтјаните

Стремете се кон љубовта, а ревнувајте и за духовните дарови, особено да пророкувате.

Зашто оној што зборува на јазик не им зборува на луѓето, туку на Бог; никој не го разбира, а тој преку Духот зборува тајни.

А оној што пророкува им зборува на луѓето за изградување, охрабрување и утеха.

Оној што зборува на јазик се изградува себеси, а оној што пророкува ја изградува црквата.

Би сакал сите вие да зборувате на јазици, но уште повеќе да пророкувате. Оној што пророкува е поголем од оној што зборува на јазици, освен ако и го толкува она што го зборува, за црквата да се изградува.

А сега, браќа, ако дојдам кај вас и ви зборувам на јазици, каква корист ќе имате од мене ако не ви донесам откровение, знаење, пророштво или поука?

Дури и безживотните инструменти што произведуваат звук, како кавалот или харфата, ако не даваат различни тонови, како ќе се препознае што се свири?

И ако трубата даде нејасен звук, кој ќе се подготви за битка?

Така и вие, ако со јазикот не изговарате разбирливи зборови, како ќе се знае што зборувате? Ќе зборувате во воздух.

Во светот има многу различни јазици и ниеден не е без значење.

Ако не го разбирам значењето на јазикот, за оној што зборува ќе бидам странец, а и тој ќе биде странец за мене.

Така и вие, бидејќи ревнувате за духовни дарови, стремете се да изобилувате во нив за изградување на црквата.

Затоа оној што зборува на јазик нека се моли да може да го протолкува она што го зборува.

Зашто ако се молам на јазик, мојот дух се моли, но мојот ум останува бесплоден.

Што тогаш? Ќе се молам со духот, но ќе се молам и со умот; ќе пеам со духот, но ќе пеам и со умот.

Зашто, ако благословуваш само со духот, како неупатениот ќе рече „амин“ на твојата благодарност, кога не знае што зборуваш?

Ти навистина добро благодариш, но другиот не се изградува.

Му благодарам на Бог што зборувам на јазици повеќе од сите вас.

Но во црквата повеќе сакам да кажам пет разбирливи зборови, за да ги поучам и другите, отколку десет илјади зборови на јазик.

Браќа, не бидете деца во размислувањето. За злото бидете како мали деца, а во размислувањето бидете зрели.

Во Законот е напишано: „Преку луѓе со туѓи јазици и преку усни на туѓинци ќе му зборувам на овој народ, но ни тогаш нема да Ме послушаат“, вели Господ.

Затоа јазиците се знак не за верниците, туку за неверниците; а пророштвото не е за неверниците, туку за верниците.

Ако целата црква се собере на едно место и сите зборуваат на јазици, па влезат неупатени или неверници, нема ли да речат дека сте полуделе?

Но ако сите пророкуваат, а влезе неверник или неупатен, сите ќе го разоткријат и сите ќе го повикаат на одговорност;

тајните на неговото срце ќе се откријат, и тој ќе падне ничкум, ќе Му се поклони на Бог и ќе објави: „Навистина, Бог е меѓу вас.“

Што тогаш, браќа? Кога се собирате, секој има псалм, поука, јазик, откровение или толкување. Сѐ нека биде за изградување.

Ако се зборува на јазик, нека зборуваат двајца или најмногу тројца, еден по еден, а еден нека толкува.

Ако нема толкувач, нека молчи во црквата и нека зборува сам со себе и со Бог.

Од пророците нека зборуваат двајца или тројца, а другите нека расудуваат.

Ако нешто му се открие на друг што седи, првиот нека замолчи.

Зашто можете сите да пророкувате еден по еден, за сите да учат и сите да бидат охрабрени.

И духовите на пророците им се покоруваат на пророците,

зашто Бог не е Бог на неред, туку на мир. Како во сите цркви на светите,

жените нека молчат во црквите, зашто не им е дозволено да зборуваат, туку нека се покоруваат, како што вели и Законот.

Ако, пак, сакаат да научат нешто, нека ги прашаат своите мажи дома; зашто е срамно за жена во црквата да зборува.

Зар од вас излезе Божјиот Збор? Или само до вас стигна?

Ако некој мисли дека е пророк или духовен човек, нека признае дека ова што ви го пишувам е Господова заповед.

Ако некој не го признава тоа, ни самиот нема да биде признаен.

Затоа, мои браќа, ревнувајте да пророкувате и не забранувајте да се зборува на јазици.

Но сѐ нека се прави пристојно и уредно.